Έτσι έθαψα το Νοράτλας

Από την κυπριακή εφημερίδα “Πολίτης”:

→ Για το μοιραίο Νοράτλας με τον κωδικό «Νίκη 4», το οποίο χτυπήθηκε από φίλια αντιαεροπορικά πυρά το ξημέρωμα της 22ας Ιουλίου 1974 και κατέπεσε φλεγόμενο στην περιοχή της Μακεδονίτισσας παίρνοντας του μαζί του στον θάνατο 31 παλικάρια (καταδρομείς και αεροπόρους), έχουν γραφεί και έχουν λεχθεί από τότε πολλά.
  Το συγκεκριμένο τραγικό ατύχημα έχει όμως και την εξής παγκόσμια ιδιαιτερότητα: είναι ίσως το μόνο αεροπορικό δυστύχημα για το οποίο ουδέποτε διερευνήθηκαν, επί τη βάσει διεθνών κανονισμών, τα αίτια της πτώσης, αλλά αντίθετα σε χρόνο λιγότερο των 24 ωρών τα συντρίμμια του και οι σοροί τουλάχιστον των μισών που επέβαιναν σε αυτό σκεπάστηκαν με χώμα.
Μέσα σε εκείνο το κακό, την προδοσία αλλά και την εμφανή ανυπαρξία συντονισμού, οι έχοντες το πρόσταγμα έκριναν ότι αυτό που προείχε είναι ο αφανισμός οποιωνδήποτε στοιχείων που θα μαρτυρούσαν την από αέρος επιχείρηση ενίσχυσης της Εθνικής Φρουράς με μια μοίρα καταδρομών από την Ελλάδα. Εξ ου και η διαταγή που έλαβαν οι αεροπόροι των 15 Νοράτλας λίγο προτού απογειωθούν από το αεροδρόμιο της Σούδας με προορισμό το αεροδρόμιο Λευκωσίας το βράδυ της 21ης Ιουλίου 1974 ήταν ότι η επιχείρηση θα έπρεπε να ολοκληρωθεί πάση θυσία πριν από το πρώτο φως της επόμενης μέρας με την επιστροφή των μεταγωγικών στη βάση τους. Τελικά τρία από αυτά δεν επέστρεψαν πίσω. Το ένα, το μοιραίο «Νίκη 4», κατέπεσε φλεγόμενο στην περιοχή Μακεδονίτισσας, ενώ άλλα δύο υπέστησαν σοβαρές ζημιές και δεν μπορούσαν απογειωθούν εκ νέου. Τα δύο Νοράτλας… «κατεστράφησαν διά πυρός υπό ανδρών της Αεροπορικής Δύναμης τας απογευματινάς ώρας της ίδιας ημέρας (22ας Ιουλίου 1974» αναφέρει επί λέξει το πόρισμα της ενόρκου προανάκρισης που διενεργήθηκε από την ηγεσία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων λίγους μήνες αργότερα. Είναι λοιπόν εμφανές ότι οι πολιτικοί και διπλωματικοί λόγοι υπερίσχυσαν της διερεύνησης των αιτιών της πτώσης ενός μεταγωγικού αεροσκάφους στο οποίο επέβαιναν 32 άνθρωποι.

Συνέχεια: Η μαρτυρία του ανθρώπου που σκέπασε στον Τύμβο τη μοιραία πτώση.

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Αφήστε μια απάντηση