-
Πρόσφατα άρθρα
Πρόσφατα σχόλια
- Αβερράνδος στο Δεν μπορώ να αναπνεύσω πια εδώ μέσα
- Αβερράνδος στο Δεν θέλω να δω το Famagusta
- Κώστας N. Κωνσταντίνου στο Αλλοίωση και φθορά στην Τράπεζα Θεμάτων
- ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΣΙΦΝΙΑΔΟΥ στο Αλλοίωση και φθορά στην Τράπεζα Θεμάτων
- Επισκέπτης στο Τώρα που ανακατεύτηκε η τράπουλα, όλοι τρέχουν και δεν προλαβαίνουν
- Κώστας N. Κωνσταντίνου στο Τώρα που ανακατεύτηκε η τράπουλα, όλοι τρέχουν και δεν προλαβαίνουν
- Επισκέπτης στο Τώρα που ανακατεύτηκε η τράπουλα, όλοι τρέχουν και δεν προλαβαίνουν
Ετικέτες
- Αιγαίο
- Ελλάδα
- Ελληνισμός
- Ευρώπη
- Θράκη
- Ιστορία
- Κύπρος
- Λύκειο
- Μικρασία
- ΝΔ
- ΟΛΜΕ
- ΠΑΣΟΚ
- Παιδεία
- ΣΥΡΙΖΑ
- Τουρκία
- Φίλης
- αλληλεγγύη
- αξιοκρατία
- αξιολόγηση
- γεωπολιτική
- γιαγιά
- γλώσσα
- δημοκρατία
- δημοσιογράφοι
- δημοψήφισμα
- εκπαίδευση
- εξετάσεις
- εξουσία
- επιστήμη
- ηθική
- καταλήψεις
- κοινωνία
- κυβέρνηση
- λαϊκισμός
- μετανάστες
- μνημόνιο
- μόδα
- πατρίδα
- προπαγάνδα
- πρόσφυγες
- συνδικαλισμός
- σχολείο
- σύνταγμα
- φιλοσοφία
- ψέμα
Αναζήτηση
Select your language
Τώρα που ανακατεύτηκε η τράπουλα, όλοι τρέχουν και δεν προλαβαίνουν
Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized
Ετικέτες: Αιγαίο, Ανάν, Γαλλία, Καστελόριζο, Κύπρος, πατρίδα, Τουρκία, τράπουλα
3 σχόλια
Στο καταραμένο δημόσιο σχολείο δεν μαθαίνει κανείς τίποτα
Η αληθινή επιστήμη και οι συνειδητοί επιστήμονες δεν εξάρτησαν ποτέ την ακανθώδη ερευνητική τους πορεία από δημοσκοπήσεις λαϊκών απαιτήσεων, αλλά ούτε και συγκινήθηκαν από μαστ ευκαιριακών πολιτικολόγων. Πόσο ευκολόπιστος, αφελής και αδαής μπορεί να είναι ένας ανήσυχος άνθρωπος, όταν παραβλέποντας τα πορίσματα της επιστήμης «επαναστατεί», με το να ορχείται εκστασιαζόμενος στους ρυθμούς της αμολημένης φημολογίας που του παρέχει απλώς χαλαρή εγκεφαλική ευκολία; Πόσο «προχωρημένος» και «υποψιασμένος» μπορεί να είναι ο κάθε κατά δήλωσιν έξυπνος που βλέπει στις μάσκες (που προστατεύουν από τον κορωνοϊό) το κοινωνικό φίμωτρο δήθεν, επειδή οι ασφαλείς καλοταϊσμένοι κακοί υπέταξαν τους βιολόγους, τους γιατρούς, τα ανά τον κόσμον επιστημονικά ερευνητικά κέντρα, και θέλουν την καταστροφή μας, αρπάζοντας την ευκαιρία να επιβάλουν τα καταχθόνια σχέδιά τους; Τι είναι εν τέλει το προ οφθαλμών τεκμήριο; Τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά. Γράφει ο Άγγελος Τερζάκης, πριν από πολλές δεκαετίες, σε ένα δοκίμιό του, που συμπεριλαμβάνεται ως διδακτέα ύλη στο βιβλίο Έκφραση – Έκθεση της Γ’ Λυκείου (Μηχανισμός του εξανδραποδισμού, σ. 113):
«Όχι μόνον οι θετικές επιστήμες, όχι μόνον η τεχνολογία, που είναι η εφαρμοσμένη πλευρά τους, αλλά και η ψυχολογική τεχνική (στο εμπόριο, στην πολιτική προπαγάνδα) κάνουν ολοφάνερο πως έχει αρχίσει κιόλας η διαμόρφωση του φυσικού όντος άνθρωπος σύμφωνα με σχεδιασμούς ξεκινημένους από πρωτοβουλίες συνανθρώπων του. Δε χρειάζεται καν να γίνουν αποφασιστικές επεμβάσεις στο γενετικό κώδικα. Βαθύτερα κι από την παιδεία, που προσδιορίζει ως ένα σημείο τη μεταβιολογική περιοχή, οι τρεχούμενες μέθοδοι επηρεασμού της κοινής γνώμης, δημιουργίας ενός ορισμένου κοινωνικού κλίματος, μεταπλάθουν σταθερά τον δεδομένο από τη Φύση ανθρώπινο τύπο και τον διαμορφώνουν ανάλογα, για το κοντινό και για το απώτερο μέλλον».
Οι τρεχούμενες μέθοδοι επηρεασμού της κοινής γνώμης, δημιουργίας ενός ορισμένου κοινωνικού κλίματος! Αυτό. Μόρφωση. Είπαμε όμως. Στο καταραμένο δημόσιο σχολείο δεν μαθαίνει κανείς τίποτα.
Όλοι ανησυχούμε ξανά για το άνοιγμα των σχολείων
Όλοι ανησυχούμε ξανά για το άνοιγμα των σχολείων. Θέλω και πάλι να πιστεύω (όπως και την πρώτη φορά) ότι όλα θα πάνε καλά, φτάνει να ακούμε τους ειδικούς επιστήμονες. Με αυτό τον τρόπο θεωρώ ότι θα καλυφθούν τόσον οι όποιες ορατές κρατικές ελλείψεις, όσον και οι ιπτάμενες συνδικαλιστικές ιοκορώνες. Επομένως, πολύ σωστά ερωτάται το υπουργείο Παιδείας για το “τι απαντά στον εκπρόσωπο της Ελλάδας στους διεθνείς οργανισμούς για θέματα διαχείρισης του Covid-19, καθηγητή Ηλία Μόσιαλο, που ζητά ευθέως τη μείωση των μαθητών ανά τάξη”. Δεν θα υπήρχαν εδώ σκιές ανειλικρινούς κριτικής, εάν είχε διαβαστεί και το τι λέει παρακάτω ο κ. Μοσιαλος, ο οποίος προσθέτει ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και άλλοι χώροι (εκτός σχολικών κτηρίων), καταλήγοντας ότι “αν δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστεί αυτό, τότε ίσως να πρέπει να εξεταστεί η εκ περιτροπής διδασκαλία, ή η αναδιοργάνωση των προγραμμάτων διδασκαλίας και του σχολικού προγράμματος, έτσι ώστε να επιτραπεί η διαμόρφωση ενός ασφαλέστερου σχολικού περιβάλλοντος”. Η αλήθεια να λέγεται και να μην την κόβουμε κατά το υπέρ ή κατά συντεχνιακό συμφέρον της πάρτης του καθενός. Η σωστή, άρα, ερώτηση θα ήταν “τι απαντά σε όλα αυτά το υπουργείο;”. Το τι βολεύει τον καθένα είναι το ζήτημα; Τι από όλα αυτά θέλουμε ή μπορούμε; Αλλά όμως, όταν κάνουμε πως δεν γνωρίζουμε τις πραγματικές οικονομικές δυνατότητες της χώρας και τους μέσους όρους των εξ ανάγκης ενεργειών μας ως κράτος, τότε μου φαίνεται ότι προστρέχουμε αλλιώς στον άρτι εκφρασθέντα υπουργικό περί μαθητών μέσο όρο, με επιπρόσθετες όμως δόσεις ηδονικού λόγου προς χάριν του πλήθους. Τα πράγματα είναι γενικώς δύσκολα. Να μην τα κάνουμε δυσκολότερα.
Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized
Ετικέτες: Covid--19, ανησυχία, διδασκαλία, κράτος, μαθητές, σχολείο
Σχολιάστε
Τζαμί και η ιστορική Μονή της Χώρας
Μετά την Αγιά Σοφιά, ο Τούρκος ισλαμοφασίστας μετατρέπει σε τζαμί και την ιστορική Μονή της Χώρας, που λειτουργούσε μέχρι σήμερα ως μουσείο. Ουδεμία έκπληξις. Έτσι θα συνεχίσει. Ο πολιτισμός του φερετζέ δεν γνωρίζει τίποτε άλλο από το να μασκαρεύει ό,τι δημιούργησαν άλλοι. Έπηλυς ο Τούρκος και κακός μουσαφίρης στη μεσαιωνική κοιτίδα του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, η μόνη ικανότητα που έχει είναι να μιμείται τα αποτελέσματα και ποτέ τις αιτίες. Με τη βία και το σφετερισμό παλεύει να κατοχυρώσει την πολιτισμική του παρουσία στο χώρο. Διαχρονικά, το οθωμανικό τουρκικό κράτος δεν καλλιέργησε ποτέ κήπους αλλά ούτε τοίχους σεβάστηκε με την ειρηνική ζωή, γι’ αυτό ίσως και οι γνωστές μας τούρκικες λέξεις “μπαχτσές” και “ντουβάρι” ετυμολογικά έλκουν την καταγωγή τους από την Περσική… Οι Τούρκοι ως διοίκηση οικειοποιούνται όσα δεν τους ανήκουν, επειδή δεν γνωρίζουν, τι σημαίνει σεβασμός στον πολιτισμό του άλλου. Για το σουνιτικό Ισλάμ τα πράγματα ήλθαν έτσι, ώστε οι άλλοι είναι πάντα οι άπιστοι, που πρέπει να υποκύψουν. Η Ευρώπη βιώνει σήμερα, κατά την άποψή μου, την αρχή ενός νέου ορμητικού πανισλαμικού παντουρκισμού. Δεν γνωρίζω, εάν θα ηχήσει συναγερμός ή οι Ευρωπαίοι θα περιμένουμε προ των τειχών μιας νέας Βιέννης. Εξαρτάται από τη ζυγαριά των συμφερόντων. Πληροφορούμαι μάλιστα ότι ο ισλαμοφασίστας Ερντογάν θέλει να αναβιώσει την ήττα του Βυζαντίου στη μάχη του Ματζικέρτ (1071) που σήμανε την εδραίωση των Τούρκων και έθεσε τις βάσεις για την κυριαρχία τους στην Ανατολία. Ήταν Αύγουστος, και στον Ερντογάν αρέσουν οι επέτειοι. Όπως όμως είναι σίγουρο ότι ο Τούρκος δεν θα σταματήσει, άλλο τόσο είναι βέβαιο ότι δεν μπορεί πλέον να μασκαρέψει ούτε την αιματοβαμμένη ιστορία του, ούτε τους χώρους των λαών που κατέχει. Οι Τούρκοι είναι έξω από τα σύνορά τους. Το 1923 δεν καταργήθηκε η Οθωμανική Αυτοκρατορία αλλά ό,τι απέμεινε μεταμφιέστηκε σε τουρκικό κράτος. Έχω την ακράδαντη πεποίθηση ότι στο τέλος η Ιστορία θα αποδώσει στον καθένα όσα του αξίζουν. Το μόνο που με θλίβει πάλι, είναι να ακούω από τους υπναλέους εγχώριους μιμιέδες να λένε συνέχεια για “νέες προκλήσεις Ερντογάν” και για “σόου”. Φευ, εγέρθητε εκ των ύπνων! Τοιουτοτρόπως αποφάσισαν να προβάλουν οι ετσιθελικοί γείτονες το κράτος τους και να πορεύονται – ο ισλαμισμός τους αποκαλύπτεται τώρα πλήρως. Όποιος αντέξει.
Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized
Ετικέτες: Αγία Σοφία, Ελληνισμός, Ευρώπη, Ιστορία, Οθωμανοί, Ορθοδοξία, τζαμί, Τούρκοι
Σχολιάστε
Το επίσημο τέλος της Αγγλοκρατίας στην Κύπρο (1960)
Σαν σήμερα, πριν από εξήντα χρόνια, με την εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας τελείωσε και επίσημα η περίοδος της Αγγλοκρατίας στην Κύπρο (1960). Η αλήθεια, εν τούτοις, είναι ότι οι Εγγλέζοι δεν έφυγαν ποτέ. Εκτός από τις δύο στρατιωτικές βάσεις που διατηρούν, υπάρχει κάτι πολύ χειρότερο. Γεωπολιτική κυνικότητα. Είναι η σταθερά ύπουλη και ξεκάθαρα φιλοτουρκική τους πολιτική. Οι Εγγλέζοι είναι που έστρεψαν τους Τούρκους εναντίον των Ελλήνων της Κύπρου κατά τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 1955-59 για την Ένωση, προωθώντας έτσι σταθερά και μεθοδικά τη διχοτόμηση. Αυτό δεν δικαιολογεί όμως με τίποτα τα ασυγχώρητα λάθη τής κατά περίπτωσιν από τότε κυπριακής και ελλαδικής ηγεσίας. Η Χούντα ήταν ο εξωτερικός εντολοδόχος της κορύφωσης του τέλους μιας πολιτικής, δεν ήταν η αρχή της. Σύμμαχοι και σήμερα οι Εγγλέζοι με τον ισλαμοφασίτα Ερντογάν, αποδεδειγμένα πλέον εναντίον της Ευρώπης, δεν έχουν αντιληφθεί ότι τα δόντια του πάλαι ποτέ βρετανικού λέοντα είναι λειψά, διακατεχόμενοι ακόμα από το σύνδρομο της αυτοκρατορίας. Δεν είναι οι μόνοι. Ο κυπριακός Ελληνισμός πότε επιτέλους θα το εμπεδώσει; Τα εξήντα χρόνια από το τέλος της Αγγλοκρατίας πρέπει να σημάνουν κάποτε και την απόρριψη της αγγλοστρεφούς ιδεολογικής “υποτέλειας” του κυπριακού κράτους. Ποια ανάγκη για το Θεό σας υπάρχει, στο Προεδρικό μέγαρο της νήσου να δεσπόζει ακόμα ο Αγγλικός θυρεός; Μα την πίστη μου, θα έκτιζα καινούργιο και το παλιό θα το έκανα μουσείο! Τώρα μάλιστα που τα μουσεία είναι της μόδας και τα εγγλεζάκια βγάζουν ευχαρίστως το σκασμό…
Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized
Ετικέτες: Αγγλοκρατία, αυτοκρατορία, γεωπολιτική, Έλληνες, Ελληνισμός, Ευρώπη, Κύπρος, σύμμαχοι, Τούρκοι
Σχολιάστε
Το χρηματιστήριο της ΑΟΖ
Είτε έτσι είτε αλλιώς, η μερική οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο είναι αναμφίβολο ιστορικό γεγονός. Το αποτιμώ ασφαλώς θετικά, περιμένοντας να ακολουθήσει και η ανακήρυξη ΑΟΖ με τη μαρτυρική Κύπρο. Σε προηγούμενη ανάρτησή μου (19/07/2020) με θέμα την εισβολή, μιλούσα για «επιθετική πολιτική τώρα». Όπως συμβαίνει όμως πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχουν τόσο οι άκρως ενθουσιασμένοι όσο και οι ριζικά διαφωνούντες, οι βαθείς γνώστες και οι επιδερμικοί αναγνώστες. Αποδεκτές όλες οι απόψεις, φτάνει να μην υποκύπτουν στη μικροπολιτική του θριάμβου και της απόρριψης – εδώ το μοναδικό κόμμα που αναγνωρίζω είναι το κόμμα της Πατρίδας. Με δεδομένο δε ότι το λεγόμενο «διεθνές δίκαιο» απλώνεται κυνικά στη σκακιέρα της γεωπολιτικής ισχύος και λειτουργεί με όρους κινήσεων και προβλέψεων, θα έλεγα ότι μοιάζει με το χρηματιστήριο αξιών. Κάποια στιγμή, πρέπει να προχωρήσει κανείς στην εξαργύρωση των όποιων λογιστικών κερδών απολαμβάνει, ώστε να τα κάνει απτή πραγματικότητα. Εάν δεν προχωρήσει σε αυτό το βήμα, όλα θα του μείνουν χάρτινη θεωρία, ενώ όταν ύστερα ενδεχομένως γυρίσει το παιχνίδι άσχημα, θα «θρηνεί» για το τι «είχε» και το τι «έχασε». Τείχος δακρύων στην πολιτική δεν υπάρχει. Η διαφορά εδώ με την ΑΟΖ είναι ότι οι μεν υποστηρικτές είναι ευχαριστημένοι σε αυτό το στάδιο της μερικής «εξαργύρωσης», οι δε επικριτές θα ήθελαν να τινάξουν μονοκοπανιάς την μπάνκα στον αέρα. Ωραία που θα ήταν μα την αλήθεια – μαζί τους! Έλα όμως που το χρηματιστήριο έχει διδάξει ότι πρέπει να προλαβαίνεις τι γίνεται στην πιάτσα, αν θέλεις να βάλεις και κανένα φράγκο στην τσέπη. Πού ξέρεις κιόλας στο τέλος με την τύχη σου τι γίνεται. Καλή αρχή.
Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized
Ετικέτες: ΑΟΖ, δίκαιο, Κύπρος, πατρίδα, πολιτική, χρηματιστήριο
Σχολιάστε