Τα κινητά των Πανελλαδικών

Τελείωσαν και οι Πανελλαδικές εξετάσεις, απομένουν τα ειδικά μαθήματα. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος εφιστούμε ιδιαίτερα την προσοχή στους υποψηφίους να μην μεταφέρουν το κινητό τους τηλέφωνο στην αίθουσα εξέτασης. Ο επιφορτισμένος με το καθήκον του ελέγχου στην αυλή του σχολείου συνάδελφος μαζεύει στην είσοδο τα όποια κινητά σε ένα χαρτοκιβώτιο για να τα παραλάβουν τα παιδιά, όταν αποχωρούν. Σε στιγμές χαλάρωσης χαζεύω το περιεχόμενο. Βλέπει κανείς συσκευές διαφόρων ειδών και ποιοτήτων, για ακριβά και φτηνά γούστα. Δεν είναι όμως αυτό που με έσπρωξε στο σημερινό σχόλιο, αλλά το γεγονός ότι αρκετά από αυτά τα κινητά -ακόμα και την ώρα που ο κάτοχός τους αγωνίζεται με το μυαλό σε κίνηση και το στυλό στο χέρι- δεν ησυχάζουν παρά μόνον δονούνται. Από ποιον να είναι οι κλήσεις; Από τους γονείς και τους παππούδες; Μα, λογικά θα πρέπει να ξέρουν ότι το παιδί τους γράφει. Από φίλους; Τι σόι φίλοι είναι; Από διαφημιστικές εταιρείες; Από λάθος; Τι πληροφορίες να ζητούν και τι μηνύματα να μεταφέρουν οι καλούντες; Μετέωρες, υποθετικές και κυριολεκτικά «αναπάντητες» ερωτήσεις του γράφοντος και προς τον εαυτό του. Κατά τα άλλα, οι μαθητές του 2ου Γενικού Λυκείου γνωρίζουν (από την αρχή κάθε σχολικής χρονιάς) ότι ειδικά για την περίοδο των Πανελλαδικών εξετάσεων οι έξυπνοι προτιμούν τα … ακίνητα!

ΥΓ.: Καλά αποτελέσματα, παιδάκια μου. Εύχομαι να έχετε στο μέλλον να λέτε, όσο θα περνούν τα χρόνια, ότι οι εξετάσεις αυτές ήταν οι δυσκολότερες της ζωής σας…

Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Σχολιάστε

Πρώτα θα τον κάψουμε και μετά θα ρωτήσουμε ποιος είναι

Κατανοώ το ειρηνικό νόημα του πολιτισμού μας, καταλαβαίνω και την ανάγκη των δημοσίων προσώπων για πολιτική ορθότητα, ως προς τις διεθνείς σχέσεις. Μας έτυχε ένας επιθετικός και άπληστος γείτονας που μας δόθηκε από τη γεωπολιτική μοίρα ως προίκα εσαεί και εν τω νυν αιώνι και εν τω μέλλοντι. Το θέμα είναι ότι η διαφύλαξη της ακεραιότητας της χώρας πάει καιρός που δεν διασφαλίζεται με την αγιαστούρα του διεθνούς δικαίου, αλλά ούτε και με καλοφτιαγμένες εκθέσεις ιδεών. Όταν ο άλλος σε απειλεί καθημερινά, δεν το θεωρώ και πολύ σοφό να καλύπτεσαι πάντα πίσω από την πλήρη απάθεια του «εμείς δεν παρασυρόμαστε». Μα βεβαίως και δεν πρέπει να «παρασυρθούμε». Δουλειά στο παρασκήνιο χρειαζόμαστε και ετοιμότητα. Υπάρχει όμως και ένα μήνυμα, που κάπου κάπου ας απευθύνεται προς κάθε κατεύθυνση. Μη φοβάστε, δεν χάνουμε έτσι και τόσο εύκολα τον πολιτισμό μας, τώρα που οι γείτονες έχουν ξεπεράσει τα όρια. Με ξενίζει λοιπόν δυσάρεστα το ότι τα προ ημερών αντρίκια λόγια του αρχηγού των ενόπλων Δυνάμεων στρατηγού Κωνσταντίνου Φλώρου -ελπίζω να κυριολεκτεί, στρατιώτης είναι ο άνθρωπος και σε στρατιώτες μιλούσε, δεν μοίραζε βίους αγίων- ότι «όποιος πατήσει τα πόδια του στο έδαφός μας, πρώτα θα τον κάψουμε και μετά θα ρωτήσουμε ποιος είναι» ενόχλησαν ανθρώπους (καλοπροαίρετα, δεν αντιλέγω) και εις την ημεδαπήν. Εμένα ένα με ενοχλεί, όταν ακούω τα αεροπλάνα τους να βομβαρδίζουν και να βλέπω τον Τούρκο να σφάζει ανενόχλητος την Κύπρο το 1974. Με ενοχλεί η ευκαιρία που θα έχει να απαντήσει, αν το ξανατολμήσει. Αμάν πια με τους καθωσπρεπισμούς μας και τα γαβγίσματα του Ανατολίτη!

Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Ετικέτες: , , | Σχολιάστε

Με σταδιακή διεξαγωγή των τελετών αποφοίτησης

Με τροποποίηση της υπ’ αρ. 51888/ΓΔ4/6.5.2020 κοινής απόφασης των Υπουργών Παιδείας και Θρησκευμάτων, Υγείας και Εσωτερικών «Τρόπος επαναλειτουργίας σχολικών μονάδων μετά τη λήξη της προσωρινής απαγόρευσης λειτουργίας τους» επιτρέπονται οι τελετές αποφοίτησης στα σχολεία (πανδημία γαρ). Σύμφωνα με το ΦΕΚ 2254/ τ.B/11.06.2020 «κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται στις σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, η διεξαγωγή τελετών αποφοίτησης σε ανοιχτό χώρο, με συμμετοχή μόνο των μαθητών, γονέων/κηδεμόνων και εκπαιδευτικών, τηρώντας την απόσταση του ενάμισι (1,5) μέτρου και λαμβάνοντας με ευθύνη Διευθυντή, όλα τα αναγκαία μέτρα, ώστε να αποφεύγεται ο συνωστισμός, όπως ενδεικτικά, με σταδιακή διεξαγωγή των τελετών αυτών, ανά τάξη ή τμήμα». Λέω:

  1. Με σημείο αναφοράς τον κορωνοϊό, δεν κρίνω το «κατ’ εξαίρεση», ως προς το κατά πόσον δηλαδή ο επιδιωκόμενος σκοπός επιφέρει μεγαλύτερη ωφέλεια από τη βλάβη που ίσως προκαλείται. Ξέρω ότι θα μου πείτε ότι εδώ βλέπουμε κάθε είδους συνωστισμό στα διασκεδάδικα και αυτό μας μάρανε; Έτερον εκάτερον. Το σχολείο πρέπει να διδάσκει ήθος στο σύνολό του (τελικά, σχολιάζω).

  2. Δεν σχολιάζω επίσης την ευθύνη του Διευθυντή για «όλα τα αναγκαία μέτρα». Ενδεχομένως θα πρέπει να ανασύρει το μαγικό εναμισάμετρο ραβδί του συνωστισμού και της απόστασης. Εγώ δεν το έχω.

  3. Κανένα σχόλιο και για το «των τελετών αυτών».

  4. Θα κάνω όμως ένα γλωσσικό σχόλιο για τη φράση «με σταδιακή διεξαγωγή των τελετών αυτών». «Σταδιακός» είναι αυτός που δεν γίνεται απότομα, που ακολουθεί μια εξελικτική πορεία, σχετικά αργή αλλά σταθερή (σταδιακή βελτίωση του καιρού). Προφανώς, εδώ δεν εννοείται ότι οι τελευταίοι της τελετής αποφοίτησης (με σταδιακή διεξαγωγή των τελετών αυτών, ανά τάξη ή τμήμα αποφοίτησης) αποφοιτούν «περισσότερο» από τους πρώτους! Μία αντικατάσταση του «σταδιακή» από το «χωριστή» ή «ξεχωριστή» χρειάζεται, και γλυτώσαμε. Εντάξει, δεν θα οδηγηθώ στην υπερβολή να περιμένω νέα τροποποίηση.

Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Σχολιάστε

Δελτία εξεταζομένου Πανελλαδικών

Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Σχολιάστε

Ευπαθείς ομάδες

[Περί «ευπαθείας» σήμερα]

Ως γνωστόν, στην Αρχαία Ελληνική, «ευ πάσχω» σημαίνει «βρίσκομαι σε καλή κατάσταση, ευτυχώ» (εν αντιθέσει προς το «κακώς πάσχω»). «Ευπαθής» είναι αυτός που διάγει ηδυπαθή βίο, βίον αβροδίαιτο, που περνά καλά – «ἔχοντες εὐπαθῆ βίον, παρουσίαν τε χρημάτων» –  αλλά όμως και ο ευαίσθητος στα εξωτερικά, ο ευερέθιστος, αυτός που εύκολα παθαίνει κάτι. Έτσι, προέκυψε το «ευπαθέω» με τη σημασία «ευτυχώ, ευφραίνομαι, διασκεδάζω», το οποίο με τη σειρά του έδωσε την «ευπάθεια» ως «απόλαυση αγαθών, άνετη ζωή».

Από δω και πέρα, είναι εύκολο να κατανοήσουμε τη σημασιολογική μετατόπιση – «ὄρα καὶ ἐπὶ τοῦ σώματος, ὅταν φλεγμαίνῃ, ὅταν εὐπαθῇ, ταχίστην ἔχει πρὸς νόσον  μετάπτωσιν», Ιωάννης ο Χρυσόστομος – και το πώς σταδιακά μάς προέκυψαν οι «ευπαθείς ομάδας», για τις οποίες τόσα ακούμε συνέχεια, λόγω του κορωνοϊού. Και βεβαίως, σήμερα η σημασία δεν είναι «ομάδες ευτυχούσες και ευφραινόμενες», αλλά ομάδες συνανθρώπων μας τρωτές, ως προς την υγεία τους, με αυξημένο κίνδυνο λοιμώξεων, ώστε να χρήζουν της προστασίας και της προσοχής όλων μας.

Είτε ευπαθείς κατά το αρχαίον, είτε ευπαθείς κατά το νέον, να προσέχετε και να ευτυχείτε!

Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Σχολιάστε

Μη μας κάνετε να τρέχουμε σαν τον Βέγγο

Μου φαίνεται ότι για μερικούς εν Αθήναις υπηρεσιακούς παράγοντες (παλιά, πονεμένη ιστορία) δεν υπάρχουν έκτακτες καταστάσεις λόγω της πανδημίας ή οι ίδιοι είναι πεπεισμένοι (διά της άσφαλτης μεθόδου «πρόβλημά σας») ότι το όλον του κορωνοϊοσύμπαντος εγκλωβίζεται ασφαλώς εντός των φυσικών ορίων της κάθε σχολικής μονάδας. Έξω είναι όλα μια χαρά. Μα, και οι διευθύνσεις των σχολείων έχουν, ως γνωστόν, όλη την απαιτούμενη μαεστρική ικανότητα, την αμέριστη υποστήριξη και το γενναίο χρόνο, ώστε να λύνουν από του αυτομάτου επιτυχώς κάθε εισαγόμενο πρόβλημα. Δεν είναι δα και τίποτα οι γραφειακές υποχρεώσεις, με τις εντολές για ενέργειες της τελευταίας στιγμής, ο χαμός με τις υπεύθυνες δηλώσεις των γονέων και κηδεμόνων για ευπαθείς ομάδες στο σπίτι,  ο καταιγισμός τηλεφωνημάτων για το θέμα της επιστροφής των χρημάτων από απραγματοποίητες εκδρομές, η γενικότερη εξυπηρέτηση του κοινού,  τα τεχνικά και κτιριακά ζητήματα, οι ερημωμένες τάξεις με τους όλο και σπανιότερα εμφανιζόμενους μαθητές, τα εναπομείναντα «τμήματα» και το ζόρι των εγγράφων για να βγει η ύλη (με τι προσόντα;). Τα πρωτόκολλα να είναι καλά. Δεν λέω άλλα. Εδώ, πάρτε μαζί μου βαθιά ανάσα.

Σήμερα προέκυψε και νεοφανές αγχωτικό τρέξιμο της τελευταίας στιγμής, όταν μάθαμε (λίγο πριν αρχίσει η πρώτη φάση μετάδοσης δοκιμαστικών εκπομπών) ότι θα έπρεπε να ξανασυνδέσουμε  το προηγούμενο σύστημα (VBI) μετάδοσης  των θεμάτων των Πανελλαδικών, το οποίο είχε αποσυνδεθεί με βαρύγδουπο τρόπο προ μηνών από τεχνικούς μίας εταιρείας που έστειλαν οι υπεύθυνοι για να μας το αντικαταστήσει με σύγχρονο, καινούργιο σύστημα, το οποίο και από τότε μας είπαν (υπηρεσιακώς) να το έχουμε ανοικτό, αλλά όπως μάθαμε δεν λειτούργησε λόγω κορονωϊού, ενώ θα πρέπει τώρα να μην το αποσυνδέσουμε (ως καινούργιο που είναι), μήπως και αποφασιστεί τελικά να λειτουργήσει, άρα θα πρέπει να βρούμε και να συνδέσουμε άλλη οθόνη για να λειτουργήσει το παλιό γιατί σε λίγο θα αρχίσουν τα «ντριιιννν», εάν πήραμε την πρώτη δοκιμαστική μετάδοση…. Ουφ, τα είπα! Ας είναι καλά ο παντογνώστης και πρόθυμος συνάδελφος Γιώργος Φλουρής, ο της Πληροφορικής. Συμπέρασμα. Πληζ, μη μας δυσκολεύετε, μη μας ενημερώνετε την τελευταία στιγμή, έχει και η πολυεπεξεργασία (multitasking) τα όριά της, μη μας κάνετε να τρέχουμε σαν τον Βέγγο, μια  μικρή προσπάθεια σας ζητάμε  – και ας αφεθούμε μόνοι μας να παλέψουμε τον κάθε «ιό». Όπως πάντα, θα τα βγάλουμε και τώρα πέρα. Έρρωσθε άπαντες!

Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Σχολιάστε