Αναγνωστικόν Εκθέσεως

 ⇒ Και οι ΔΥΟ μας οφείλαμε να μην έχουμε κανένα ενδιαφέρον σε αποτυχημένες διαπραγματεύσεις, στο τέλος τέλος καθόμαστε σε ΜΙΑ βάρκα…

(και σχολιάζει ο σκιτσογράφος Heiko Sakurai: Αχ, αλήθεια;)

Rhein-Neckar-Zeitung, ΕΔΩ

 ⇒ Κατά τα άλλα, υπάρχει και συνέχεια στο προηγούμενο περί τυφλών post. Η πρόσφατη φωτογραφία είναι από τη Βασιλική του Αγίου Μάρκου στο Ηράκλειο, όπως είναι σήμερα. Άλλωστε, εδώ και πάρα πολύ καιρό είναι έτσι. Η κολόνα, παραμελημένη και χαίνουσα πληγή, διηγείται τα δικά της οδυσσειακά άλγεα. Το μαύρο κοράκι – που συνέλαβα με το φωτογραφικό μου φακό, τα κινητά να είναι καλά – περιφέρει τη ζοφερή του σημειολογία στην πολιτιστική ατμόσφαιρα της σπουδαίας αυτής πόλης. Τελευταία ακούω, πάντως, ότι οι αρχές εδέησαν να αποκαταστήσουν “σύντομα” τη ζημιά. Ελπίζω η επιμονή του μνημείου να μην αποδειχθεί ασθενέστερη της “σπουδής” των υπευθύνων. Ίδωμεν.

 ⇒ Αφορμή για αυτό το σημείωμα, μου δίνει το προηγούμενο post περί Κύπρου. Τα λόγια του Σοφοκλή «τυφλός και στα αυτιά και στο νου και στα μάτια» δεν έχουν να κάνουν μόνο με τα μεγάλα και υψηλά. Προφανώς και δεν είναι «τυφλοί» όσοι συνάνθρωποί μας απλά στερούνται την αίσθηση της όρασης. Απεναντίας όμως, φαίνεται ότι κάποιοι άλλοι είναι. Πράγματι, ποίος νους μέγας είχε την ευρεσιτεχνιακή έμπνευση να κατασκευάσει με τέτοια άνεση και σιγουριά (όπως φαίνεται στη φωτογραφία, έξω από το 3^ο Γενικό Λύκειο Ηρακλείου, Δημοκρατίας 12) τον πιο πάνω επί πεζοδρομίου διάδρομο για τους τυφλούς; Ευκολότερα βέβαια στρώνονται οι πλάκες, δυσκολότερα κόβονται τα δέντρα και πολύ πιο δύσκολα (!) δεν γίνεται απλά εκεί διάβαση… Οι τυφλοί συμπολίτες μας μήπως πρέπει να αποκεφαλιστούν πρώτα για να γίνουν αποδεκτοί από το λαβύρινθο της επικίνδυνης αυτής πόλης; Αδιαφορία, άγνοια, βλακεία, ή κάτι άλλο;

ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ, Η Σημερινή της Κυριακής,  15/07/1974

[…]

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ με τους περισσότερους κι εκλογικώς ισχυρότερους απ’ τις κομματικές πελατείες πολιτικούς μας – για να μείνουμε στα ομηρικά των προπατόρων μας – μοιάζει κάπως με ό,τι έπαθαν απ’ την Κίρκη (ραψωδία Κ 135-575) οι σύντροφοι του Οδυσσέα. Κατ’ ακρίβειαν, αντί να ‘χουν ανοικτά μάτια, ανοικτά αφτιά κι ανοικτό μυαλό, για να βλέπουν, να διαβάζουν, ν’ ακούνε, να σκέφτονται και να ΞΕΡΟΥΝ (ώστε ν’ αντιμετωπίσουν) την ομολογημένη από τους Τούρκους τουρκική στρατηγική, σύρονται «και με τα τέσσερά τους» από τις δικές τους ψευδαισθήσεις. Δική τους, εκ των έσω, η Κίρκη. Εκούσιες, οι επίμονες και διαχρονικές τους ψευδαισθήσεις. Κι όπως το ‘γραψε ο Σοφοκλής στο «Οιδίπους Τύραννος» (στχ.371): «Τυφλός τα τ’ ώτα τον τε νουν τα τ’ όμματ’ ει» στον ενικό, ισχύει και στον πληθυντικό: Τυφλοί και στ’ αφτιά και στον νουν και στα μάτια, είναι! Εθελουσίως. Οικειοθελώς. Επιλογή τους: Αυτεξούσιοι γαρ αυτοκράτορες της εθελο-τύφλωσής τους. Γιατί, άραγε;

[…]

Το πλήρες άρθρο στο http://www.sigmalive.com, ΕΔΩ