Αναγνωστικόν Εκθέσεως

Τάκης Θεοδωρόπουλος, http://www.kathimerini.gr

[…]

Είναι η διαφορά της ψωροκώσταινας από τη σημερινή Ελλάδα. Στην ψωροκώσταινα ο αμόρφωτος ήθελε να μορφωθεί. Στη σημερινή Ελλάδα ο αμόρφωτος όχι μόνον περιφρονεί τη μόρφωση αλλά την αντιμετωπίζει με τη βροντώδη αυτοπεποίθηση του Ελληναρά που περιφρονεί ό,τι δεν καταλαβαίνει. Το πρόβλημα δεν είναι πολιτικό. Είναι κοινωνικό και πολιτισμικό. Και ο Μελανσόν λέει τις ίδιες μπούρδες για τη Βολιβαριανή Δημοκρατία και τον Ροβεσπιέρο. Μόνον που ο Μελανσόν ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει Ροβεσπιέρος και πώς ακούγεται το όνομά του στο κοινό του. Ο δικός μας απλώς το άκουσε από τον Ζίζεκ, είπε. για να το λέει αυτός, κάτι θα ξέρει και το επανέλαβε.

[…]

Το πλήρες άρθρο ΕΔΩ 

Στάθης Παχίδης, protagon.gr

«…Όλα γυρίζουν…Όλα γυρίζουν και πάνω στο αέναο στροβίλισμα, μια ύπουλη ζέστη νιώθω από κάτω μου. Είναι και το σίδερο, που μου διαπέρασε αυτός ο μουσάτος ο κοιλαράς– ίδιος με τον τράγο, τον Χαϊλάντερ, που είχαμε στο μαντρί ως πρόπερσι, χαϊλάντερο δε του ‘μεινε λίγο πριν τη Μεγάλη βδομάδα του 15…Χαχάνιζε λίγο πριν ο χοντρός με το γιο του, το Χαίλαντεράκι, λέγοντας το ακατανόητο για μένα: «Του ξηγήθηκα Αθανάσιος Διάκος».

[…]

Η συνέχεια ΕΔΩ

⇒ Σκέψεις από το Μεγάλο Σάββατο. Νομίζω ότι τόσο η δύναμη της πίστης όσο και της αντίστασης στα έργα κάθε καταπιεστικής εξουσίας, που επιζητεί να κυριαρχήσει στη ψυχή των ανθρώπων, αποτυπώνεται στην προφητεία του Δανιήλ (Γ΄ 1-23, πρωί Μ. Σαββάτου) για τους Τρεις Παίδες:

→ Με την κατάκτηση της Ιερουσαλήμ ο βασιλιάς των Βαβυλωνίων Ναβουχοδονόσορ έδωσε εντολή να επιλεγούν όσοι νέοι είχαν ευγενική καταγωγή, ήταν μορφωμένοι και χωρίς σωματικά ελαττώματα για να εκπαιδευθούν κατάλληλα ώστε να προσληφθούν στην υπηρεσία του. Όταν όμως κατασκεύασε ένα πελώριο χρυσό άγαλμα και διέταξε να το προσκυνούν, τρεις νέοι αρνήθηκαν – παρόλο που η τιμωρία ήταν να ριχτούν σε ένα πυρακτωμένο καμίνι. Δεν υποχώρησαν στις απειλές του βασιλιά, που τους ρώτησε ποιος θεός θα μπορέσει να τους γλυτώσει από τα χέρια του, απαντώντας ως εξής:

«Σε αυτή σου την ερώτηση δεν έχουμε ανάγκη να σου απαντήσουμε. Διότι υπάρχει ο Θεός μας στους ουρανούς τον οποίο λατρεύουμε, είναι δυνατός ώστε να μας προστατέψει από τις φλόγες και να μας γλυτώσει βασιλιά από τα χέρια σου. Αλλά και αν αυτό δεν γίνει, μάθε βασιλιά ότι εμείς τους θεούς σου δεν θα λατρέψουμε και το άγαλμα που έστησες δεν θα το προσκυνήσουμε».

 ⇒ Από την ευαγγελική περικοπή (σε μετάφραση) του Όρθρου της Μ. Τρίτης (Μ. Δευτέρα εσπέρας, κατά Ματθαίον, κεφ. κβ 15 – κγ 39). Σαν να μην πέρασε ούτε μέρα…

[…]

Δένουν βαριά και δυσβάστακτα φορτία και τα θέτουν πάνω στους ώμους των ανθρώπων αλλά αυτοί με το δάχτυλό τους δεν θέλουν να τα κουνήσουν. Και όλα τα έργα τους τα κάνουν για να τους δουν με θαυμασμό οι άνθρωποι.

[…]

Αλίμονο σε σας υποκριτές που μοιάζετε με φρεσκοβαμμένους τάφους που απέξω φαίνονται ωραίοι, από μέσα όμως είναι γεμάτοι από οστά νεκρών και από κάθε ακαθαρσία. Έτσι και εσείς, απέξω φαίνεστε δίκαιοι μπροστά στους ανθρώπους, όμως από μέσα είστε γεμάτοι υποκρισία και ανομία.

[…]