⇒ Μπορεί το υπουργείο Παιδείας να υποχρεώθηκε (μέσα στο γενικότερο κλίμα της υποβάθμισης των ανθρωπιστικών σπουδών) να διαψεύσει τον εξοβελισμό της τραγωδίας του Σοφοκλή «Αντιγόνη» από το Λύκειο (σύμφωνα, όπως λένε, με την πρόταση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής) όμως η απέχθεια των κυβερνώντων για την κλασική και ανθρωπιστική Παιδεία και δηλωμένη είναι και καθόλου τυχαία. Έχει πίσω της ιστορία με ουρά.
→ Απευθυνόμενος στο ενθουσιώδες κοινό σε εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ (στις 3 Ιουνίου του 2012) λέει ο γνωστός Σλαβόι Ζίζεκ: «Επιτρέψετε μου να κλείσω με μία αναφορά σε μία από τις μεγαλύτερες σας, ίσως τη μεγαλύτερη, κλασική τραγωδία, την Αντιγόνη. Μην πολεμάτε μάχες που δεν είναι δικές σας μάχες. Ο Κρέων και η Αντιγόνη είναι δύο φατρίες της άρχουσας τάξης, όπως είναι σήμερα το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Στη δική μου εκδοχή, τα δύο μέλη της βασιλικής οικογένειας τσακώνονται μεταξύ τους απειλώντας να διαλύσουν το κράτος. Θα ήθελα να δω το χορό, τη φωνή του λαού, να εγκαταλείπει αυτό το βλακώδη ρόλο να σχολιάζει απλά με σοφία και να καταλάβει την εξουσία ένα είδος δημόσιου συμβουλίου του λαού, να τους συλλάβει και τους δύο, τον Κρέοντα και την Αντιγόνη, και να εγκαθιδρύσει την λαϊκή εξουσία».
→ Με κάτι τέτοιες ληγμένες βιταμίνες μεγάλωσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί να αφήσει επομένως αύριο την Αντιγόνη να στραφεί εναντίον και της δικής του – πλην όμως «λαϊκής – εξουσίας; Καμία θέση δεν έχει η ανυπάκουη Αντιγόνη. Έστω και αν μάχεται την αυταρχική εξουσία που αξιώνει να εμποδίζει τον άνθρωπο από το να λυτρωθεί ακόμα και στο θάνατο – απαιτώντας να ορίζει ως και τη ψυχή του! Ο νεκρός αδελφός της Αντιγόνης Πολυνείκης, έμπρακτα εχθρός της Θήβας και του Κρέοντα, πρέπει να μείνει άταφος. Η αλαζονική αυτή διαταγή του Κρέοντα, καθώς και η αντίδραση της Αντιγόνης (που παρακούοντας θάβει τον αδελφό της) είναι για τον Ζίζεκ άνευ σημασίας στην εξέλιξη του παγκόσμιου πνεύματος και πολιτισμού! Για αυτόν τα πρόσωπα δεν μετρούν, επειδή είναι φατρίες εξουσίας. Ε λοιπόν, ας προλάβει “ο λαός” λύνοντας το πρόβλημα. Ο Σοφοκλής είναι όργανο ενός … αρχαίου καπιταλισμού. Όλα αυτά – η κλασική Παιδεία δηλαδή – είναι το εξάμβλωμα της άρχουσας τάξης. Θέματα που δεν τίθενται από τους επαγγελματίες ινστρούχτορες των λαών είναι εξ ορισμού άκυρα – και φτύνουν τα πρόσωπα κατάμουτρα. Το είπε άλλωστε ο μέγας γκουρού ξεκάθαρα: «Μην πολεμάτε μάχες που δεν είναι δικές σας μάχες». Η αλήθεια τίθεται υπό την αίρεση της ιδεολογίας. Αυτό κατάλαβε και αυτό μας πέταξε κατάμουτρα ο Μέγας Κολλητός Ζίζεκ, ως δική του εκδοχή της Αντιγόνης. Διαγράφοντας μονοκοπανιά τη Φιλολογία και τις πανεπιστημιακές έδρες κλασικών σπουδών.
→ Η δυστυχία όμως είναι αλλού, μιας και ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Βρίσκεται στο θερμό χειροκρότημα που εισέπραξε από το αδαές προφανώς περί το θέμα κοινό. Με τον σημερινό πρωθυπουργό να πλέει, τότε, σε πελάγη ευτυχίας. Ένα κοινό που τελούσε υπό την επήρεια του «δεν πληρώνω», εθισμένο σε εξυπνακίστικες αναλογίες (καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης) και συνεπαρμένο από τη μεθυστική προοπτική (τότε, 3 Ιουνίου του 2012) να καταλάβουν οι καινούργιοι, δικοί του Μεσσίες, την εξουσία.
Το συγκεκριμένο απόσπασμα:
Η πλήρης εκδήλωση ΕΔΩ (το περί ου ο λόγος, μεταξύ των λεπτών 109 και 112).
