Αναγνωστικόν Εκθέσεως

 ⇒ Η κυβέρνηση αποφάσισε να συγκρουστεί με τους δανειστές μας μέσω της ηρωικής (κατά τους σχεδιασμούς της) υπεράσπισης των οικονομικά αδύνατων – που όμως έχουν και δυνατή ψήφο. Πώς συμβαίνει όμως, αδύνατοι να είναι μόνον όσοι παίρνουν μια πενιχρή σύνταξη αλλά (κατά μείζονα λόγο) όχι και οι εκατοντάδες χιλιάδες ανέργων που δεν έχουν ούτε αυτήν; Πρόκειται μάλλον περί λογιστικής εξίσωσης που αναδύεται κατ’ ευθείαν από κάλπικες (κάλπη) προσδοκίες. Ζούμε την απόλυτη αλληγορία, όπου «άλλα λέγει και άλλα εννοεί» κανείς (!) σύμφωνα με το φαιδρό (ακριβώς) ορισμό του σχολικού εγχειριδίου «Αρχαία Ελληνικά, Φιλοσοφικός Λόγος» της Γ’ Λυκείου. Και πώς να μην είναι έτσι, όταν η «επιτυχής κατάληξη» της διαπραγμάτευσης για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης, που διατυμπανιζόταν περίπου ως εύκολη και δεδομένη, βρίσκεται στο «σία κι αράξαμε»; Συμπεριφορές, δηλώσεις, μαγκιές και τσαμπουκαλίκια θέλουν συνειδητά να αποκοιμίζουν τους ευκολόπιστους στην ιδέα ότι όλοι ασχολούνται με την επαναστατική μας έξοδο. Δυστυχώς, το θλιβερό μετατρέπεται σε αστείο – επομένως και σε ακίνδυνο.

→ Ας επιστρέψουμε όμως στην αλληγορία – για να κλείσουμε με νότα αισιόδοξη. Έρχονται και γιορτές. Διαβάζουμε από την εφημερίδα «Ακρόπολις» της 5 Νοεμβρίου του μακρινού 1883: «Μιάς γυναικός η καλλονή η της Μαρούλας Καρβελούτσου εκ Κερατέας τέσσαρας άνδρας έθελξε μέχρι του να την απαγάγουν και να κάμουν να την ζητεί τώρα ο πατέρας της εις όρη και εις δάση». Πού είναι η αλληγορία, θα ρωτάτε. Στη θέση της «γυναικός» βάλτε μια κυβέρνηση που νομίζει ότι έχει ανυπέρβλητα και αναντικατάστατα κάλλη, αφού όλοι τη θέλουν. Στους «τέσσαρας άνδρας» εννοείστε το σκληρό κουαρτέτο της διαπραγμάτευσης. Αντί της απαγωγής διαβάστε «μνημόνιο». Στη θέση «πατέρας» σκεφτείτε τον ατυχή ελληνικό λαό. Πώς «εις όρη και εις δάση» λοιπόν να μην ανευρίσκονται τα δυσθεώρητα ύψη των χρεών και οι αναζητήσεις στους δαιδαλώδεις διαδρόμους των Βρυξελλών; Τι να ακολουθεί την “απαγωγή”; Ευτυχώς όμως. Είπαμε ότι στην αλληγορία μας «άλλα λέγει και άλλα εννοεί» κανείς. Ή τουλάχιστον έτσι θέλουμε να πιστεύουμε ψάχνοντας.

[…]

Πρόκειται για μια γλώσσα που ομιλείται στον Αμαζόνιο και συνοδεύεται από κάτι πολύ ενδιαφέρον. Στην εν λόγω γλώσσα, για να δηλώσεις κάτι πρέπει να αναφέρεις και πώς γνωρίζεις ότι είναι αλήθεια (εάν γνωρίζεις). Όπως αναφέρει το γλωσσολογικό blog, Nomadic universality, το στοιχείο της δήλωσης αλήθειας είναι τόσο βαθιά ενσωματωμένο στη γλώσσα, που τη γνώση σου δεν την εξηγείς με φράσεις του τύπου «άκουσα ότι» ή «λένε», αλλά με ειδικές καταλήξεις που προσθέτεις στις προτάσεις, παρόμοιες με αυτές που χρησιμοποιούμε στα αγγλικά για να σχηματίσουμε τον αόριστο (-ed) ή τον πληθυντικό (-s).

[…]

To πλήρες άρθρο στο news247.gr ΕΔΩ

⇒ Η δήλωση του υφυπουργού Παιδείας κ. Μπαξεβανάκη στη Βουλή ότι “δεν είναι μαθητική κινητοποίηση, όταν μια μικρή ομάδα μαθητών –τριών, πέντε, δέκα– πραγματοποιεί κλείσιμο του σχολείου, εν αγνοία της συντριπτικής πλειοψηφίας των υπόλοιπων μαθητών και μάλιστα χωρίς να έχει τηρηθεί  οποιοδήποτε είδος δημοκρατικής και συλλογικής διαδικασίας» δεν μπορεί παρά να μας βρίσκει ευχάριστα σύμφωνους. Σε πρόσφατη ανάρτησή μου έγραφα ότι οι μαθητικές καταλήψεις δεν είναι “κινητοποιήσεις” αλλά ακινησία. Η δήλωση του κ. Μπαξεβανάκη κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση της λογικής και της παιδαγωγικής ευθύνης που πρέπει να έχει κάθε σοβαρός άνθρωπος προς τον ανήλικο και ευάλωτο μαθητόκοσμο – πολύ περισσότερο μάλιστα εάν είναι και του  υπουργείου Παιδείας, το οποίο μας έχει συνηθίσει τον τελευταίο καιρό σε άλλου είδους μαθητοπατερικές κορώνες. Ελπίζω πάντως, όχι μόνον ο κ. υφυπουργός αλλά και συλλήβδην όλη η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας να βρει το θάρρος να απομονώσει – αποδοκιμάζοντας ξεκάθαρα – το ενορχηστρωμένο και ανακυκλούμενο θλιβερό αυτό φαινόμενο. Η εμμονή στα περί “δημοκρατικής και συλλογικής διαδικασίας” είναι λαϊκίστικο κατάλοιπο και ακριβώς χάιδεμα των αυτιών που ομολογεί ο κ. υφυπουργός στην ίδια δήλωσή του. Καλή πάντως η προσπάθεια…

Από τη «Δημογραφική Έκθεση 2015» που έδωσε στη δημοσιότητα η Στατιστική Υπηρεσία Κύπρου:

Ο συνολικός πληθυσμός της Κύπρου υπολογίζεται στις 940.100 στο τέλος του 2015 σε σύγκριση με 938.400 τον προηγούμενο χρόνο, σημειώνοντας αύξηση 0,2%, σύμφωνα με τη «Δημογραφική Έκθεση 2015» που έδωσε στη δημοσιότητα η Στατιστική Υπηρεσία Κύπρου.

Η σύνθεση του πληθυσμού κατά κοινότητα ήταν:

Ελληνοκυπριακή κοινότητα 701.000 ή ποσοστό 74,5%, Τουρκοκυπριακή κοινότητα 91.800 ή 9,8%, ξένοι υπήκοοι 147.300 ή ποσοστό 15,7%. Στο συνολικό πληθυσμό της Κύπρου δεν περιλαμβάνονται οι Τούρκοι έποικοι.

[⇒ Σημείωση δίκη μου: Πόσοι είναι οι έποικοι; Εάν υπολογίσουμε την απογραφή του 2006, τις πρόνοιες του σχεδίου Ανάν ως προς τα άτομα που θα συμπεριλαμβάνονταν για να πάρουν κυπριακή υπηκοότητα καθώς και τον υψηλότερο αριθμό των γεννήσεων μεταξύ των εποίκων, τότε ο αριθμός τους θα πρέπει να κυμαίνεται γύρω στις εξήντα χιλιάδες]

Ο πληθυσμός στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου υπολογίζεται σε 848,3 χιλιάδες στο τέλος του 2015 σε σύγκριση με 847,0 χιλιάδες τον προηγούμενο χρόνο, δηλαδή σημείωσε αύξηση 0,2%,

Ο αριθμός των γεννήσεων το 2015 ήταν 9.170 σε σύγκριση με 9.258 τον προηγούμενο χρόνο. Το συνολικό ποσοστό γονιμότητας, που εκφράζει τον μέσο αριθμό παιδιών κατά γυναίκα υπολογίστηκε σε 1,32 το 2015 και παραμένει από το 1995 κάτω από το 2,10 που χρειάζεται για να εξασφαλίζεται αναπλήρωση του πληθυσμού.

Ο αριθμός των θανάτων το 2015 ήταν 5.859 και το ακαθάριστο ποσοστό θνησιμότητας 6,9 θάνατοι για κάθε χίλιους κατοίκους.

Η προσδοκώμενη διάρκεια ζωής κατά τη γέννηση υπολογίστηκε σε 79,8 χρόνια για τους άνδρες και 83,5 χρόνια για τις γυναίκες.

Το 2015 ο αριθμός των γάμων αυξήθηκε σε 13.006 από 12.404 το 2014. Οι εκκλησιαστικοί γάμοι αυξήθηκαν σε 4.175 το 2015 από 3.706 το 2014 και οι πολιτικοί γάμοι αυξήθηκαν σε 8.831 το 2015 από 8.698 το 2014.

Κατά το 2015 ο αριθμός των διαζυγίων έφθασε τα 1.807 σε σύγκριση με 1.884 το 2014.

Η καθαρή μετανάστευση στην Κύπρο ήταν θετική από το 1983 μέχρι το 2011. Από το έτος 2012 άρχισε να παρατηρείται αρνητική καθαρή μετανάστευση. Το 2015 η καθαρή μετανάστευση υπολογίστηκε σε -2.000.

Πηγή: ΚΥΠΕ, ΕΔΩ