Αναγνωστικόν Εκθέσεως

Του Σωτήρη Δημόπουλου

Ούτε οι βαρύγδουπες και γλυκερές δηλώσεις των εμπλεκομένων παραγόντων, ούτε το ειδυλλιακό ελβετικό τοπίο του Mont Pelerin μπορούν να αποκρύψουν τη σκληρή αλήθεια για την κατρακύλα του Κυπριακού.

[…]

Και αναρωτιέσαι εσύ ο αφελής, πώς είναι δυνατόν αυτή η αρπακτική Τουρκία, μια χώρα σε παροξυσμό, σε κρίση μεγαλοϊδεατισμού, στο κατώφλι του ολοκληρωτισμού, να συναινέσει σε όποια «δίκαιη» επίλυση του Κυπριακού; Η υπόθεση ασφαλώς να αποφασίζει έστω και κατ’ ελάχιστον μόνος του ο Ακιντζί απορρίπτεται ως, τουλάχιστον, γελοία.

[…]

Το πλήρες  άρθρο ΕΔΩ

 ⇒ Εκλογές σήμερα στη Δευτεροβάθμια και Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση για την ανάδειξη των αιρετών μελών των υπηρεσιακών συμβουλίων. Και ενώ η συμμετοχή μας είναι επιβεβλημένη – αφού φανερώνει ενεργούς και ανήσυχους πολίτες – ως εκπαιδευτικοί έχουμε δεχτεί συχνά κριτική για τους πραγματικούς λόγους που απαιτούν να είναι κλειστά σήμερα τα σχολεία σε όλη τη χώρα. Την άποψή μου την εξέφρασα σε παλαιότερη ανάρτηση. Είναι σίγουρα κοινό μυστικό και κοινότοπο αντικείμενο συζήτησης μεταξύ μας ότι η διαχρονική ανικανότητα της πολιτείας από τη μια (με τις δήθεν «μεταρρυθμίσεις» που επιχειρούν οι εκάστοτε φιλόδοξοι υπουργοί Παιδείας) σε συνδυασμό με τις συντεχνιακές λογικές υπό το σφιχτό εναγκαλισμό των κομμάτων από την άλλη, μόνο δεινά έχουν συσσωρεύσει στο δύσμοιρο ελληνικό σχολείο. Ευτυχώς που ισιώνει τα πράγματα το φιλότιμο του Έλληνα δασκάλου. Χρειάζεται όμως αλλαγή πλεύσης. Ναι στον εκπαιδευτικό συνδικαλισμό. Για τα προβλήματα του σχολείου και της εκπαιδευτικής κοινότητας. Όχι όμως σε συντεχνιακές λογικές που μεταφέρουν την πολιτική δεξιά και αριστερά και ξεχνούν την Παιδεία. Μορφωμένοι άνθρωποι είμαστε, καταλαβαίνει ο καθένας τι συμβαίνει. Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε, λέμε ειρωνικά για εκείνον που δεν θέλει από πείσμα να παραδεχτεί πως πάει λάθος, νομίζοντας ότι μπορεί να του φταίει και η γεωγραφία! «Θέλει άλλαγμα η βελόνα» τραγούδησε πριν από τριάντα πέντε χρόνια ο Δημήτρης Μητροπάνος σε στίχους Μάνου Ελευθερίου και μουσική Γιώργου Χατζηνάσιου: «Θέλει άλλαγμα η βελόνα, το τραγούδι είναι βραχνό, το παλιό γραμμόφωνό σου παίζει άπονο σκοπό…». Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλους μας. ΕΔΩ.

Του ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, από την εφημερίδα Πολίτης ΕΔΩ:

[…]

Είμαστε Τούρκοι, έχουμε στην τσέπη υποχρεωτικά την ταυτότητα του κράτους-φάντασμα, αλλά η ουσιαστική μας υπηκοότητα είναι αυτή της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ενόσω είμαστε πολίτες ενός αναγνωρισμένου κράτους και μέλους της ΕΕ, η δεσποτική κυβέρνηση της Άγκυρας δεν μπορεί να μας κάνει αυτά που κάνει στην Τουρκία.

[…]

Αυτή την Τουρκία θα βάλουμε εγγυήτρια πάνω στο κεφάλι μας; Την ασφάλειά μας θα την αναλάβει ένα συντηρητικό κράτος που υποβάλλει σε τόσα βασανιστήρια ακόμα και τον δικό του λαό; Πρέπει να έχουμε χάσει το μυαλό μας. Μήπως γίνεται εγγυητής ένας δολοφόνος; Είστε πολύ βέβαιοι ότι θα επιβιώσει ένα ομόσπονδο κράτος που έχει έναν τέτοιο εγγυητή;

⇒ Λέγεται ότι η κ. κυβερνητική εκπρόσωπος πέρασε χτες το βράδυ με άριστα τις εξετάσεις για εκφωνήτρια του Κιμ Γιονγκ Ουν.  Καλή σταδιοδρομία! Τι Μαδούρο, τι Παππαδούρο. Η διαφορά μεταξύ ΜΑ και ΠΑ. ΜΑΠΑ δηλαδή… Καλημέρα. Καληνύχτα στη διάκριση των εξουσιών. Αυτό εννοούσαν, όταν προεκλογικά μάς έλεγαν ότι θα είναι η κάθε λέξη του Συντάγματος και ότι θα μας ταράξουν στη νομιμότητα; Απολείπειν ο θεός Αντώνιον…

   Όταν εμείς μιλάμε για κυπριακή λογοτεχνία, συνηθίσαμε να εννοούμε τα λογοτεχνικά έργα που δημιούργησαν οι Ελληνοκύπριοι λογοτέχνες μας, απλά γιατί στον μικρόκοσμό μας είμαστε και αισθανόμαστε μάλλον Ελληνοκύπριοι. Ουσιαστικά όμως ως κάτοικοι της νήσου Κύπρου και ως πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας είμαστε Κύπριοι. Το ίδιο Κύπριοι, υπό την ίδια έννοια ότι είναι κάτοικοι της νήσου Κύπρου και πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι και οι σύνοικοί μας Τουρκοκύπριοι. Επομένως γενικά ομιλούντες όταν αναφερόμαστε στην κυπριακή λογοτεχνία και όταν θα θέλαμε να τη γνωρίσουμε για μια πληρέστερη κατανόησή της, θα πρέπει να εννοούμε τόσο τη λογοτεχνική δημιουργία των Ελληνοκυπρίων όσο και τη λογοτεχνική δημιουργία των Τουρκοκυπρίων. 

Η συνέχεια ΕΔΩ