Αναγνωστικόν Εκθέσεως

⇒ Δεν γνωρίζω εάν έχει υπάρξει ποτέ μέχρι σήμερα κυβέρνηση που να μην είναι ευχαριστημένη με την εμφάνιση του πρωθυπουργού (της) στη Βουλή αλλά ούτε και αξιωματική αντιπολίτευση που να μην είναι τα μάλα ικανοποιημένη από την παρουσία του αρχηγού (της). Από όσο μπορώ τις τελευταίες δεκαετίες να παρακολουθήσω, μόνον η ημερομηνία των δηλώσεων είναι που μπορεί να κάνει τη διαφορά. Κατά τα άλλα, το ίδιο ποιηματάκι απαγγέλλουν άπαντες ξανά και ξανά. Δεν ξέρω εάν θα αλλάξει καμιά φορά αυτή η εντός και εκτός Βουλής κοκορομαχική διάθεση. Εκείνο που γνωρίζω είναι ότι τα ανατολικά σύνορά μας γίνονται σουρωτήρι. Αφουγκράζομαι τον Τούρκο να καραδοκεί και τους συμμάχους μας να την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια. Γνωρίζω επίσης ότι οι εισερχόμενοι πρόσφυγες και μετανάστες συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα για την κοινωνική δομή και συνοχή, όταν το οικονομικό κλίμα είναι βουτηγμένο στις λάσπες. Ακούω και τις φωνές από τους εξερχόμενους μετανάστες Έλληνες νέους που αποχαιρετούν με καθημερινή πίκρα την πατρίδα – χωρίς να βλέπω ούτε με τηλεσκόπιο επενδύσεις. Και όμως! Η κυβέρνηση του τόπου βρήκε τη ώρα να αναγάγει εντός Βουλής σε μείζον ζήτημα την περίφημη διαπλοκή, το αναμφισβήτητα επαίσχυντο, διαχρονικό και διακομματικό μας σπορ. Πιθανόν να νομίζει ότι με το να αλλάξει χαβά (κάτι έμεινε από τα νταούλια που θα βαρούσαμε για να χορεύουν οι αγορές…) θα αλλάξει και τους ανέμους που μας περιζώνουν σαν φίδια. Τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν πιο απλά, αν ήταν οι προθέσεις ειλικρινείς. Ας δώσουν όλοι τους τα όποια στοιχεία έχουν στη δικαιοσύνη και ας αφήσουν τους δικαστές να κάνουν τη δουλειά της. Έχουμε ή δεν έχουμε πολίτευμα με διακριτές τις τρεις εξουσίες; Τι δουλειά έχει η εκτελεστική και βουλευτική εξουσία με τη δικαστική; Ή μήπως η διαπλοκή απαιτεί να έχει;

⇒ Μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες, αναλυτές και αρθρογράφοι ασχολούνται με τις αιτίες του σουνιτικού τζιχάντ και με το πώς θα προφυλαχθεί η Ευρώπη και ο δυτικός πολιτισμός γενικότερα. Επειδή οι διαπιστώσεις περί θρησκευτικού φανατισμού δεν αρκούν (υποστηρίζω και εγώ ότι δεν υπάρχει εκ του γράμματος του Κορανίου μετριοπαθές Ισλάμ) αλλά τα αίτια είναι πολύ βαθύτερα, ας ξαναθυμηθούμε τους βασικούς ιστορικούς νόμους που ισχύουν για κάθε κοινωνία και προσδιορίζουν εξαρτήσεις ανάμεσα στα γεγονότα, διαμορφώνοντας τη δράση των συντελεστών της Ιστορίας κατά περίπτωση, μέσα στο χώρο και στο χρόνο. Είναι προφανές δηλαδή ότι οι βασικοί ιστορικοί νόμοι φωνάζουν και για τις ευθύνες της Δύσης (βλέπε ΗΠΑ). Και ότι η λύση βρίσκεται στην Ανατολή και όχι στη Δύση. Με τη βοήθεια της Δύσης. Από το παλιό καλό βιβλίο “Εισαγωγή στις ιστορικές σπουδές” της Γ’ Λυκείου του ΟΕΔΒ, τη λεγόμενη κόκκινη ιστορία της Γ΄Δέσμης (1986, σ. 47) αντιγράφω:

1. Νόμος για τη σχέση ανθρώπου-φύσης.

Με την επέμβαση του ο άνθρωπος αλλάζει τη φύση, αλλά ταυτόχρονα αλλάζει και τη δική του φύση (σωματικά και διανοητικά: σωματική ρώμη, χρώμα, επινοητικότητα κτλ.).

2. Νόμος για τη σχέση οικονομικού και κοινωνικού στοιχείου.

Κάθε μεταβολή στο οικονομικό στοιχείο προκαλεί μεταβολή και στο κοινωνικό στοιχείο […]

3. Νόμος για τη σχέση κοινωνικού και πολιτιστικού στοιχείου.

Κάθε φορά που συμβαίνουν μεταβολές στο κοινωνικό στοιχείο μπορούμε να περιμένουμε και κάποια μεταβολή και στο πολιτιστικό (θεσμικό-ιδεολογικό) στοιχείο.

4. Νόμος για τη σύνδεση των στοιχείων της δομής.

Κανένα από τα στοιχεία της κοινωνικής πραγματικότητας (οικονομικό, κοινωνικό, πολιτιστικό) δεν μπορεί να υπάρχει αυτόνομα, αλλά στη συγχρονική αμοιβαία τους σχέση.

 ⇒ Γράφει με έναν καθηλωτικό και πανανθρώπινο τρόπο στις Πράξεις των Αποστόλων (το πέμπτο κατά σειρά βιβλίο από τα είκοσι επτά της Καινής Διαθήκης, 17.26) ο συγγραφέας ευαγγελιστής Λουκάς ότι «ο Θεός … έκαμε από ένα αίμα όλα τα έθνη των ανθρώπων, να κατοικούν στο πρόσωπο της γης». Κανένας διαχωρισμός, κανένας βιολογικός ρατσισμός. Για τα γενέθλια «χρόνια πολλά» της οικουμενικής εθνικής μας παλιγγενεσίας!

 ⇒ Διαμαρτύρονται οι τουρκοφάγοι καπεταναίοι για την αριστούχο μουσουλμάνα μαθήτρια που παρέλασε με τη μαντήλα. Είναι οι πρόθυμοι ρυθμιστές του πατριωτισμού, οι ιδιοκτήτες του ελληνόμετρου και αυτόκλητοι ελεγκτές της εθνικής μας περηφάνιας – όπως νομίζουν. Ο ρατσισμός του αίματος σε όλο του το θλιβερό μεγαλείο. Και ας φωνάζει ο παππούς Ισοκράτης δυόμισι  χιλιάδες χρόνια τώρα στον Πανηγυρικό του ότι η Αθήνα «τὸ τῶν Ἑλλήνων ὄνομα πεποίηκεν μηκέτι τοῦ γένους, ἀλλὰ τῆς διανοίας δοκεῖν εἶναι, καὶ μᾶλλον Ἕλληνας καλεῖσθαι τοὺς τῆς παιδεύσεως τῆς ἡμετέρας ἢ τοὺς τῆς κοινῆς φύσεως μετέχοντας». Ότι δηλαδή το να είσαι Έλληνας είναι θέμα σκέψης και συμπεριφοράς και ότι Έλληνες καλούνται όσοι μετέχουν στην ελληνική παιδεία. Μπράβο στη μαθήτρια, στο σχολείο και στους συναδέλφους εκπαιδευτικούς. Μέσα στον κύκλο του αίματος και της βίας, του θρησκευτικοπολιτισμικού φανατισμού, δεν θα μπορούσαμε να στείλουμε καλύτερο μήνυμα ανθρωπιάς και πολιτισμού στην τρομοκρατημένη Ευρώπη. Τα περί θρησκευτικών συμβόλων – προφανώς και ορθοδόξων – στην εκπαίδευση είναι εκ του πονηρού. Ποιος και γιατί θα κρίνει τι; Να κρατιέται πάντα ψηλά η ελληνική Σημαία για να την τιμά όποιος τη σηκώνει. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, άμεσα ή έμμεσα. Και όταν αύριο «τα βρούμε» με τους γείτονες και στείλει ο άσπονδος φίλος μας Ερντογάν τη μαντηλοφορούσα σύζυγό του για να παρελάσει (!) στην εθνική μας επέτειο, να της ζητήσουμε να βγάλει πρώτα τη μαντήλα για να τη ξεχωρίζουμε από τη Μπουμπουλίνα. Ή καλύτερα να της το απαγορεύσουμε εντελώς. Λέμε τώρα…