→ Σε αυτή τη μεγάλη σκακιέρα, που έστησε η Άγκυρα εμπορευόμενη τους πρόσφυγες που διοχετεύει στην Ευρώπη, η Κύπρος έμεινε χωρίς ρόλο.
Η συνέχεια ΕΔΩ (από όπου και το σκίτσο του Πιν).
→ Σε αυτή τη μεγάλη σκακιέρα, που έστησε η Άγκυρα εμπορευόμενη τους πρόσφυγες που διοχετεύει στην Ευρώπη, η Κύπρος έμεινε χωρίς ρόλο.
Η συνέχεια ΕΔΩ (από όπου και το σκίτσο του Πιν).
→ Η σημερινή γελοιογραφία από τη Rhein-Neckar-Zeitung σατιρίζει με ειρωνεία την πολιτική για το κλίμα, εμπλέκοντάς την με την ανικανότητα της Ευρώπης για το προσφυγικό:
Η Merkel ομιλεί από το βήμα της διάσκεψης στο Παρίσι για το κλίμα:
“Υγρασία, κρύο, αρχή του χειμώνα – και ήδη καταφθάνουν πολύ πολύ λιγότεροι πρόσφυγες στην Ελλάδα! Γι΄αυτό και ο κύριος στόχος μας για το κλίμα είναι: Διαρκής άσχημος καιρός πάνω από τη Μεσόγειο!!”
⇒ Ακούγοντας τις λεπτομέρειες και τους διαλόγους από τη σημερινή συνάντηση των πολιτικών αρχηγών δεν μπορούσα να διακρίνω αν πρόκειται για ακόμα ένα (από το συριακό πολεμικό μέτωπο) ρουκετοβόλο επεισόδιο μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας. Άβουλη και δειλή η πολιτική ηγεσία του τόπου, ανίκανη να κατανοήσει τους κινδύνους που ελλοχεύουν στη γειτονιά μας, ερίζει στα μάτια του δυστυχή πολίτη για το ποιος επιδεικνύει το μεγαλύτερο θράσος και πού βρίσκονται τα πιο εύστοχα χοντροκομμένα ψηφοθηρικά ψέματα. ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία βαρύνονται εις βάθος χρόνου με σκοτεινά σκάνδαλα και αποφάσεις που άλλαξαν δραματικά τη ζωή των Ελλήνων. Και τιμωρήθηκαν γι’ αυτό δια της κάλπης. Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως, που είχε τη μωρουδίστικη αφέλεια – ή καλύτερα την αυθάδεια – ότι με την πολιτική του πεζοδρομίου μπορεί να καταλάβει ατιμωρητί τα σαλόνια της διπλωματίας, όπως έστρωσε έτσι θα κοιμηθεί και ό,τι έσπειρε αυτό θα θερίσει. Το πικρό ποτήρι των συντάξεων θα το πιει μονορούφι. Διερωτώμαι πολλές φορές αν είναι πιο επικίνδυνη η βλακεία ή η ανευθυνότητα.
⇒ Από το παλαιότερο και πιο ιστορικό Λύκειο της Πάφου της Κύπρου και υπό τον εύγλωττο τίτλο «Προώθηση κομματικών θέσεων στα σχολεία;» διατυπώνονται στην εφημερίδα* του Λυκείου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου του Γ΄ «Μαθητικά χρώματα» άκρως ενδιαφέρουσες και πάντα επίκαιρες απόψεις μαθητών (Απρίλιος 2006). Οι δάσκαλοι ξέρουμε άλλωστε πολύ καλά τι γίνεται στα ελλαδικά σχολεία με τον ετήσιο χορό των καταλήψεων και τις υπόγειες κομματικές διαδρομές που με δυσκολία κρύβουν την ευχαρίστηση τους να καταργούν αυτό που δήθεν υπερασπίζονται. Εδώ ο κόσμος καίγεται…
* Ευχαριστώ την καλή συνάδελφο κ. Μαρία Φούρφη που είχε την ευγενική προθυμία να με ενημερώσει σχετικά.
⇒ Μέση Ανατολή και η Ευρώπη πλέουν σε επικίνδυνα νερά. Οι καιροί στήνουν καρτέρι. Το παιχνίδι της γεωπολιτικής ισχύος και των συμφερόντων είναι σε πλήρη ανάπτυξη. Οι γείτονές μας φαίνεται να θεωρούν ότι ήρθε η ώρα να απλώσουν το μακρύ, όπως νομίζουν, χέρι τους. Τα γεγονότα ξεκαθαρίζουν σιγά σιγά. Η πάλαι ποτέ οθωμανική αυτοκρατορία του 19ου αιώνα δεν έχει διαλυθεί πλήρως. Ο σημερινός διάδοχός της η Τουρκία κινείται, κατά την άποψή μου, έξω από τα εθνικά της όρια. Η Ρωσία έχοντας ζωτικά συμφέροντα στην περιοχή δεν θα υποχωρήσει εύκολα. Ο δυτικός κόσμος αργά ή γρήγορα θα βρεθεί ξανά ενώπιον σοβαρών αποφάσεων και διλημμάτων όσον αφορά τον νεο-ασθενή της Ανατολής. Ο κτηνώδης φανατισμός του τζιχάντ γίνεται τελικά το μέσον για τον έλεγχο της περιοχής. Όσο οι άνθρωποι δεν έχουν κίνητρο να μείνουν στον τόπο τους, τόσο η Ευρώπη θα μετανιώνει για τις επιλογές της. Αποδεικνύεται, ανεξάρτητα από την απουσία δημοκρατίας και ευημερίας – ως κύριες πηγές τόσο του κακού όσο και της ανθρώπινης εκμετάλλευσης – ότι όλες οι θρησκείες δεν είναι το ίδιο. Η Ευρώπη δεν μπορεί να εθελοτυφλεί εις το διηνεκές.
⇒ Και η Ελλάδα πού; Φυλακισμένη στην επαρχιώτικη αυταρέσκεια κινείται μεταξύ του ψεύδους της ληγμένης «αριστερής» ιδεοληψίας και του αθεράπευτου της «δεξιάς» κουτοπόνηρης εσωστρέφειας. Υπνηλία βαριά έχει καταλάβει σύσσωμη την πολιτική μας ηγεσία. Ορμητική η ιστορία πετυχαίνει την πατρίδα στη δυσκολότερή της στιγμή. Φοβάμαι μην τη λαβώσει κιόλας ανεπανόρθωτα. Είναι τότε που το τρίτο Μνημόνιο θα μοιάζει χαμένος παράδεισος.
→ Η παραβολή του άμυαλου πλούσιου σήμερα (Λουκάς, ιβ’ 16-20). Η πλεονεξία ως πηγή κακών και μήτρα του μυωπικού εγωισμού εχθρεύεται τον συν-άνθρωπο οδηγώντας σε ατομικές και κοινωνικές διαμάχες, σε συγκρούσεις και πολέμους. Ο άνθρωπος διαστρέφει την έννοια της χρήσης των πραγμάτων, χτυπημένος από τη ναρκωτική αρρώστια της υποταγής στην ιδιοκτησία, σε αυτό που νομίζει ότι του ανήκει:
Κάποιου πλούσιου ανθρώπου κάρπισαν τα χωράφια και έκαναν πολλούς καρπούς. Και προβληματιζόταν μέσα του λέγοντας: «Τι να κάνω, που δεν έχω που να βάλω τους καρπούς μου»; Και είπε: «Αυτό θα κάνω: θα γκρεμίσω τις αποθήκες μου και θα οικοδομήσω μεγαλύτερες και θα μαζέψω εκεί όλο το σιτάρι και τα αγαθά μου και θα πω στη ψυχή μου: «Ψυχή, έχεις πολλά αγαθά που σε φτάνουν για πολλά χρόνια. Ξεκουράζου, τρώγε, πίνε, να χαίρεσαι». Είπε τότε σ’ αυτόν ο Θεός: «Άφρονα, αυτήν τη νύκτα απαιτούν την ψυχή σου από εσένα. και αυτά που ετοίμασες ποιανού θα είναι»;
Με την περιήγησή σας στο kostaskontantinou.com αποδέχεστε τη χρήση cookies. Περισσότερες πληροφορίες.
Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.