Αναγνωστικόν Εκθέσεως

⇒ “Καλό βόλι” συνηθίζεται να λέγεται πριν τις εκλογές. Μπορεί η σημασία να είναι σήμερα για πολλούς και «καλή να είναι η ψήφος μας σα βόλι για να «εξοντωθούν» οι πολιτικοί μας αντίπαλοι» αλλά δεν ξεκίνησε έτσι. Την εποχή της τουρκοκρατίας αρχικά σήμαινε την ευχή για ένδοξο θάνατο στη μάχη αντί της ταπείνωσης ή ίσως και την ευστοχία απέναντι στον εχθρό. Αργότερα, με το σύνταγμα του 1864, καθιερώθηκε η ψήφος με σφαιρίδια (βόλια). Ο ψηφοφόρος βάζοντας το χέρι του σε μία εσωτερικά διαιρεμένη κάλπη έριχνε θετική (ΝΑΙ) ή αρνητική (ΟΧΙ) ψήφο (το άσπρο ή μαύρο διαμέρισμα της κάλπης αντίστοιχα). Μπορούσε να «μαυρίσει» όποιον ήθελε. Έτσι η ευχή «καλό βόλι» σημαίνει πλέον την εύστοχη επιλογή κατά την κρίση και τις επιθυμίες του πολίτη τη στιγμή της ψηφοφορίας. Κατά τα άλλα, η χρήση του «καλό βόλι» και σε άλλες περιπτώσεις της ζωής επαφίεται στην κρίση και στον ψυχισμό του καθενός.

→ Να ευχαριστηθούμε όλοι μας την αυριανή γιορτή της δημοκρατίας!

⇒ Δεν προλάβαμε να ανοίξουμε και με τις εκλογές της Κυριακής μάς προέκυψε στην εκπαίδευση ένα καλοδεχούμενο, για μαθητές και δασκάλους, τετραήμερο αργίας! Ως γνωστόν, τα σχολεία θα είναι κλειστά από αύριο Παρασκευή και θα ανοίξουν την Τρίτη (22 του μηνός). Έτσι το θέλει η πολιτεία. Όμως. Κατανοητή η ανάγκη να είναι κλειστά τα εκλογικά κέντρα και τη Δευτέρα για να ολοκληρωθούν οι εργασίες καταμέτρησης από τα όποια προβλήματα πιθανόν προκύψουν, αν και σε αυτές τις εκλογές δεν υπάρχει σταυροδοσία. Την Παρασκευή όμως γιατί να είναι κλειστά τα σχολεία; Γιατί μία διδακτική μέρα χαμένη χωρίς λόγο; Μα, θα πει κανείς, αφού δεν νοιαζόμαστε για την αναπλήρωση των εβδομάδων των καταλήψεων, κοροϊδεύοντας εαυτούς, μια μέρα ακόμα μας μάρανε; Εδώ άλλωστε υπερασπιζόμαστε με νύχια και με δόντια το “δικαίωμά” μας να ψηφίζουμε για τα συνδικαλιστικά μας όργανα με κλειστά τα σχολεία. Τις λεπτομέρειες θα κοιτάμε τώρα;

→ Πρώτο μάθημα Φιλοσοφίας σήμερα στο σχολείο (β’ Λυκείου). Ένα αντικείμενο εύλογα άγνωστο και ακατανόητο για τα περισσότερα παιδιά. Η συζήτηση άρχισε με το τι είναι και τι χρειάζεται η φιλοσοφία αλλά γρήγορα ξέφυγε από τις «παραξενιές» και πήγε σε άλλα μονοπάτια. Θυμήθηκα τον Επίκτητο που είχε ως επίκεντρο της φιλοσοφίας του τον άνθρωπο και την εκπαιδευτική αγωγή με έμφαση στην ηθική. Σκοπός η κατοχύρωση της ελευθερίας. Γίνεται όμως ο φιλόσοφος και περίγελως των ανθρώπων (Επίκτητος, Εγχειρίδιον, 22, 1-9):

“Εἰ φιλοσοφίας ἐπιθυμεῖς, παρασκευάζου αὐτόθεν ὡς καταγελασθησόμενος, ὡς καταμωκησομένων σου πολλῶν, ὡς ἐρούντων ὅτι «ἄφνω φιλόσοφος ἡμῖν ἐπανελήλυθε» καὶ «πόθεν ἡμῖν αὕτη ἡ ὀφρύς;» σὺ δὲ ὀφρὺν μὲν μὴ σχῇς· τῶν δὲ βελτίστων σοι φαινομένων οὕτως ἔχου, ὡς ὑπὸ τοῦ θεοῦ τεταγμένος εἰς ταύτην τὴν χώραν· μέμνησό τε διότι, ἐὰν μὲν ἐμμείνῃς τοῖς αὐτοῖς, οἱ καταγελῶντές σου τὸ πρότερον οὗτοί σε ὕστερον θαυμάσονται, ἐὰν δὲ ἡττηθῇς αὐτῶν, διπλοῦν προσλήψῃ καταγέλωτα.”

⇓

Εάν επιθυμείς τη φιλοσοφία να είσαι αμέσως προετοιμασμένος να δεχθείς την κοροϊδία, να χλευαστείς από πολλούς, να σου πουν ότι «ξαφνικά μας έγινε και φιλόσοφος» και «από πότε μας κρατά τέτοιο ύφος;». Εσύ όμως μην κρατάς ύφος υπεροπτικό. Απέναντι σε όσα σου φαίνονται πάρα πολύ σωστά, έτσι να συμπεριφέρεσαι σαν να σε έβαλε ο θεός σε αυτή τη θέση. Και να θυμάσαι ότι εάν παραμείνεις σταθερός σε αυτά, αυτοί που πριν σε κοροΐδευαν, οι ίδιοι ύστερα θα σε θαυμάσουν, ενώ εάν ηττηθείς από αυτά, θα εισπράξεις διπλή κοροϊδία.