Έτσι έθαψα το Νοράτλας

Από την κυπριακή εφημερίδα “Πολίτης”:

→ Για το μοιραίο Νοράτλας με τον κωδικό «Νίκη 4», το οποίο χτυπήθηκε από φίλια αντιαεροπορικά πυρά το ξημέρωμα της 22ας Ιουλίου 1974 και κατέπεσε φλεγόμενο στην περιοχή της Μακεδονίτισσας παίρνοντας του μαζί του στον θάνατο 31 παλικάρια (καταδρομείς και αεροπόρους), έχουν γραφεί και έχουν λεχθεί από τότε πολλά.
  Το συγκεκριμένο τραγικό ατύχημα έχει όμως και την εξής παγκόσμια ιδιαιτερότητα: είναι ίσως το μόνο αεροπορικό δυστύχημα για το οποίο ουδέποτε διερευνήθηκαν, επί τη βάσει διεθνών κανονισμών, τα αίτια της πτώσης, αλλά αντίθετα σε χρόνο λιγότερο των 24 ωρών τα συντρίμμια του και οι σοροί τουλάχιστον των μισών που επέβαιναν σε αυτό σκεπάστηκαν με χώμα.
Μέσα σε εκείνο το κακό, την προδοσία αλλά και την εμφανή ανυπαρξία συντονισμού, οι έχοντες το πρόσταγμα έκριναν ότι αυτό που προείχε είναι ο αφανισμός οποιωνδήποτε στοιχείων που θα μαρτυρούσαν την από αέρος επιχείρηση ενίσχυσης της Εθνικής Φρουράς με μια μοίρα καταδρομών από την Ελλάδα. Εξ ου και η διαταγή που έλαβαν οι αεροπόροι των 15 Νοράτλας λίγο προτού απογειωθούν από το αεροδρόμιο της Σούδας με προορισμό το αεροδρόμιο Λευκωσίας το βράδυ της 21ης Ιουλίου 1974 ήταν ότι η επιχείρηση θα έπρεπε να ολοκληρωθεί πάση θυσία πριν από το πρώτο φως της επόμενης μέρας με την επιστροφή των μεταγωγικών στη βάση τους. Τελικά τρία από αυτά δεν επέστρεψαν πίσω. Το ένα, το μοιραίο «Νίκη 4», κατέπεσε φλεγόμενο στην περιοχή Μακεδονίτισσας, ενώ άλλα δύο υπέστησαν σοβαρές ζημιές και δεν μπορούσαν απογειωθούν εκ νέου. Τα δύο Νοράτλας… «κατεστράφησαν διά πυρός υπό ανδρών της Αεροπορικής Δύναμης τας απογευματινάς ώρας της ίδιας ημέρας (22ας Ιουλίου 1974» αναφέρει επί λέξει το πόρισμα της ενόρκου προανάκρισης που διενεργήθηκε από την ηγεσία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων λίγους μήνες αργότερα. Είναι λοιπόν εμφανές ότι οι πολιτικοί και διπλωματικοί λόγοι υπερίσχυσαν της διερεύνησης των αιτιών της πτώσης ενός μεταγωγικού αεροσκάφους στο οποίο επέβαιναν 32 άνθρωποι.

Συνέχεια: Η μαρτυρία του ανθρώπου που σκέπασε στον Τύμβο τη μοιραία πτώση.

Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Σχολιάστε

Οι “53”

Ακούω ότι οι «53» ασκώντας σκληρή κριτική στον κ. Τσίπρα λένε ότι «τα κόμματα της Αριστεράς δεν φτιάχνονται από αρχηγούς αλλά από αρχές». Αυτό είναι το λάθος τους. Αν είχαν έναν πραγματικό αρχηγό-ηγέτη μπορεί και να μην το έλεγαν. Γιατί ο άνθρωπος-ηγέτης είναι που αναδεικνύει τις αρχές και όχι οι αρχές τον άνθρωπο. Όλα τα άλλα είναι πιστή τήρηση προγραμμάτων. Που τώρα την κατάπιε το κουαρτέτο. Κάθε σοβαρό κόμμα φτιάχνεται και εδραιώνεται από αρχές και με ηγέτες. Οι πραγματικοί ηγέτες δεν διαφθείρονται από την πολιτική. Οι ήδη διεφθαρμένοι είναι που μεγιστοποιούν τη διαφθορά τους χρησιμοποιώντας την πολιτική. Οι «αρχές» από μόνες τους είναι για τα κεφάλια των φιλοσόφων και των κοινωνιολόγων. Ο κόσμος φτιάχνει τον ηγέτη και ο ηγέτης τον κόσμο. Τότε τα κόμματα έχουν αρχηγό-ηγέτη αλλά δεν είναι αρχηγικά. Φαίνεται όμως ότι οι σύντροφοι θέλουν να κρύβονται πίσω από την πλέμπα, χωρίς προσωποποιημένη ευθύνη για να έχει ο καθένας τα συνιστώντα καπετανάτα στο ψαράκι της γυάλας του. Και μακριά από μας η αγιοποίηση του κ. Τσίπρα.

Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Σχολιάστε

Καλή δύναμη

→ Μετά τα αποτελέσματα των πανελληνίων εξετάσεων ευχόμαστε και εφέτος καλή δύναμη σε όσα παιδιά αρχίζουν τώρα τις σπουδές τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Καλή δύναμη σε όσα παιδιά προτίμησαν ή υποχρεώθηκαν να ακολουθήσουν άλλους δρόμους. Καλή δύναμη και στους γονείς τους. Με υγεία και αισιοδοξία.

Και για όλους:

“Το μέτρημα ενός τετραδίου, η αξιολόγηση του δηλαδή, είναι ένας διάλογος με τη γνώση, την προσπάθεια, την κούραση, το φόβο, την αγωνία που κρύβει μέσα του. Είναι ένα αμφίδρομο αίτημα συναλληλίας, τόσο από την πλευρά του μαθητή όσο και του βαθμολογητή. Από τη μια, ο δάσκαλος. Διαφωνεί, μετατρέποντας τη διαδικασία της διόρθωσης σε αγώνα εξαντλητικής αντιλογίας. Συμφωνεί, ισχυρός εντός της πείρας και της γνώσης του. Ασφαλής, δίπλα και στην απλόχερη γνώμη των συναδέλφων του. Από την άλλη, ο μαθητής. Ένα «άκου να δεις» στο πέλαγος. Εκκρεμές ανωνυμίας μεταξύ της ευαισθησίας και της ευστοχίας του βαθμολογητή. Ο πρώτος απαιτεί κατανόηση, ο δεύτερος όμως ελπίζει συχνά σε συγγνώμη, επειδή γνωρίζει ότι εκείνο στη ζωή που αξίζει να μετρηθεί, μένει δυστυχώς στο τέλος αμέτρητο.”

Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Σχολιάστε

Πρόσφυγας ή μετανάστης;

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου από την κυπριακή εφημερίδα “Ο Φιλελεύθερος” 
 
 «Φανταστείτε τα παιδιά σας το πρωί. Φανταστείτε να τα ταΐζετε, να τα πλένετε και να πιάνετε σε αλογοουρά τα μαλλιά του κοριτσιού σας, ενώ διαφωνείτε με το μικρό σας αγόρι για το ποια αθλητικά παπούτσια θα φορέσει. Τώρα φανταστείτε, όπως κάνετε αυτό, να γνωρίζετε πως αργότερα σήμερα, θα δέσετε στα αδύναμα σώματά τους σωσίβια γιλέκα και θα τα πάρετε μαζί σας σε ένα φουσκωτό σκάφος, σε νερά στα οποία έχουν πεθάνει πολλοί που έχουν κάνει το ίδιο. Σκεφτείτε την ιστορία που θα έπρεπε να τους πείτε για να τα καθησυχάσετε και πώς θα κάνετε αυτό που συμβαίνει να φανεί διασκεδαστικό. Εξετάστε τη συναισθηματική δύναμη που χρειάζεται για να χαμογελάσει κανείς ενώ κρύβει το φόβο του. Πώς θα αισθανόσασταν αν η απόδρασή σας από τον πόλεμο απαξιωνόταν από τα ΜΜΕ τα οποία απλά θα χαρακτήριζαν εσάς και την οικογένειά σας “μετανάστες”. Ο γενικευμένος όρος “μετανάστες” δεν είναι πλέον κατάλληλος όταν πρόκειται για την περιγραφή του τρόμου που εκτυλίσσεται στη Μεσόγειο».
Με αυτό το κείμενο, το Al Jazeera ανακοίνωσε πως παύει να χρησιμοποιεί τη λέξη “μετανάστης” για όποιον άνθρωπο εμπλέκεται στην τεράστια αυτή κρίση. Στο κείμενο αυτό φτάσαμε με νεαρή συνάδελφο που ήθελε να χρησιμοποιήσει τον ορθό όρο στο κείμενο της. Κι ανακαλύψαμε πως κάθε μέσο σε κάθε χώρα, χρησιμοποιεί διαφορετική ορολογία διαμορφώνοντας ανάλογα την κοινή γνώμη. Ο μετανάστης είναι αυτός που ήρθε από αλλού, με δική του απόφαση για να αλλάξει τη ζωή του. Ο πρόσφυγας είναι αυτός που δεν είχε άλλη επιλογή. «Δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις σε αυτή την υπόθεση, αλλά για να βρούμε λύσεις, μια ειλικρινής συζήτηση είναι απαραίτητη. Και ένα μεγάλο μέρος αυτής της συζήτησης διαμορφώνεται από τα ΜΜΕ, λέει ο διευθυντής ειδήσεων του αγγλικού Al Jazeera, Salah Negm. “Μετανάστες” είναι μια λέξη που αφαιρεί τη φωνή στους ανθρώπους που υποφέρουν. Η αντικατάστασή της, είναι ένας μικρός τρόπος να τους δώσουμε λίγη φωνή πίσω.”
ΥΓ: Με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων στην Ελλάδα χθες μάθαμε πως πρώτος στα ΤΕΙ Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Πειραιά είναι ο Ζυλιέν, από την Αφρική, που έφτασε στην Ελλάδα πριν τέσσερα χρόνια, στα 16 του, μόνος και ορφανός.  Περιπλανήθηκε σε δρόμους και κρατητήρια μέχρι που κατέληξε σε Κέντρο Προσφύγων στην Κονιτσά όπου πήγε σχολείο, ενώ κάποιοι εκπαιδευτικοί τον βοήθησαν με ενισχυτικά μαθήματα και συμπαράσταση. Ο Ζυλιέν έκανε αίτηση για χορήγηση προσφυγικού ασύλου. «Θέλω να νιώθω ασφαλής και να έχω διεθνή προστασία, σύμφωνα με τη συνθήκη της Γενεύης. Θέλω να προχωρήσω για να γίνω χρήσιμος και σημαντικός άνθρωπος για την κοινωνία. Να προσφέρω, όσο μπορέσω, στην Ελλάδα που με βοήθησε», λέει ο ίδιος.
Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Σχολιάστε

Απαγορεύεται η στάθμευση

Το είδα σε υπαίθριο ιδιωτικό χώρο στάθμευσης ζωγραφισμένο σε τοίχο, με την προειδοποίηση ότι “επιτρέπεται μόνο για πελάτες”. Από την πόλη της Πάφου της Κύπρου. Το βρίσκω εξαιρετικά έξυπνο και πολλαπλώς εφαρμόσιμο, κατά το νοούμενον του καθενός. Ιδίως όταν μερικοί δεν λένε να το κουνήσουν από πουθενά.

ΠΑΡΑΝΟΜΗ-ΣΤΑΘΜΕΥΣΗ

Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Ετικέτες: | Σχολιάστε

Οι εκλογές του Σεπτεμβρίου

⇒ Ελπίζω το καλοκαίρι να πέρασε ήσυχα και ξεκούραστα. Επανερχόμαστε μετά από απουσία δύο εβδομάδων. Τώρα που σιγά σιγά τελειώνει το καλοκαίρι και αρχίζει ο καύσωνας των εκλογών. Μέσα σε αυτό τον κύκλο της εναλλαγής των εποχών, του θρησκευτικού και εθνικού εορτολογίου, έχουμε τελευταία και τη συχνή προσφυγή στις κάλπες, ως μια σταθερά επαναλαμβανόμενη αξία των σημερινών κυβερνώντων. Εκλογές αχρείαστες κατά τη γενική ομολογία. Όσο όμως δεν γίνει κατανοητό ότι ο λαός εξουσιοδοτεί άλλα δεν αποφασίζει (για ζητήματα τα οποία οφείλουν να χειρίζονται οι εκλεγμένοι ηγέτες του) τόσο θα απλώνεται στην πολιτική ζωή του τόπου η ευθυνοφοβία. Και θα τίθεται θρασύδειλα πάνω απ’ όλα η κομματική επιβίωση. Και το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ αθέτησαν παλαιότερα πλείστες προεκλογικές τους υποσχέσεις. Σήμερα όμως έχουμε εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ τη μοναδική περίπτωση, τολμώ να πω, της μεγαλύτερης και πιο άγαρμπης πολιτικής εξαπάτησης μετά τη μεταπολίτευση. Και όχι μόνο αυτό. Με τις εκλογές ζητείται από το «λαό» να πιει μονορούφι το νερό της λησμονιάς. Του ζητείται να δώσει συγχωροχάρτι στον πολιτικό κουτσαβακισμό, στις παρεΐστικες φαντασιώσεις, στην άγνοια, στην ανικανότητα, στην εξαπάτηση, στο μονοπώλιο του πατριωτισμού και στο στιγματισμό όσων διαφωνούν. Και το χειρότερο: να «δικαιώσει» την κυβέρνηση Σαμαρά–Βενιζέλου. Αντιστράφηκε πλήρως το «μερικοί νομίζουν ότι οι αγορές θα βαράνε το νταούλι κι εμείς θα χορεύουμε στο σκοπό τους. Ε λοιπόν εμείς θα παίζουμε στο εξής το νταούλι, ή μάλλον τη λύρα της Κρήτης, κι εκείνοι θα χορεύουν πεντοζάλη». Είχε τελικά δίκαιο αυτός που είπε ότι η λύρα, ιδίως όταν δεν υπάρχει και η λίρα – με γιώτα, είναι δύσκολο όργανο γιατί αυτός που την παίζει πρέπει να προσέχει τι κάνουν και τα πρόβατα… Μακάρι από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου να προκύψει μία σοβαρή κυβέρνηση συνεργασίας και εθνικής συνεννόησης. Δεν αντέχουμε άλλο. Να γίνει και το χατίρι σε όσους νοστάλγησαν το ρόλο της αντιπολίτευσης.

Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Ετικέτες: , , , | Σχολιάστε