Αναγνωστικόν Εκθέσεως

Πέμπτη, 02/07/2015

Άρθρο μου στην εφημερίδα του Ηρακλείου “Νέα Κρήτη”:

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Πέμπτη, 02/07/2015

⇒ Πόσο χαλισματικός (sic, με λ) μπορεί να είναι ένας ηγέτης, όταν σκέφτεται περίπου ως εξής:

§ “Το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα σημαίνει ΝΑΙ στην Ευρώπη, έστω και αν κανένας από τους άλλους 18 ηγέτες δεν συμφωνεί με αυτό επειδή αυτοί δεν αγαπούν την Ευρώπη και είναι αντιδημοκρατικοί, αφού δεν γνωρίζουν ότι η πραγματική Ευρώπη είναι εκείνη που έχει διαμορφώσει το κόμμα μου στο τσερβέλο του και γι΄ αυτό πλανώνται πλάνην οικτράν. Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο, τώρα τους στολίζω πατόκορφα αλλά είμαι πρόθυμος να τους συγχωρήσω μετά το περήφανο ΟΧΙ και να τους πω ΝΑΙ στις παραχωρήσεις που σίγουρα θα κάνουν (με τη λογική του ένα στο εκατομμύριο) κατά τις διαπραγματεύσεις που τρομοκρατημένοι μέσα στις τύψεις τους θα τρέξουν να αρχίσουν. Επομένως δεν χρειάζεται να ψηφίσετε ΝΑΙ γιατί είστε συνένοχοι και υπηρέτες των δανειστών και σας καλώ να έχουμε τη δική μου ομοψυχία, αφού έτσι και αλλιώς μέσω του ΟΧΙ πάλι ΝΑΙ θα ψηφίσει στο τέλος η κακιά και αχάριστη Ευρώπη που δεν ξέρει ότι δεν είναι η σωστή Ευρώπη. Το μόνο μου πρόβλημα είναι αν θα δεχτούν να υπογράψουν στο Παλιοζογλώπι ή στις Βρυξέλλες»

Τετάρτη, o1/o7/2015

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Αἰτία ἑλομένου

→ Γι΄ αυτόν που λέει ότι φταίνε οι άλλοι για τα χάλια της μοίρας μας, θυμήθηκα ένα απόσπασμα από τον Λαχέσεως Λόγον από την Πολιτεία του Πλάτωνα. Σχολικό βιβλίο Φιλοσοφικός Λόγος, Γ Λυκείου, Θεωρητική κατεύθυνση (δυστυχώς μόνο). Κάποτε ήταν εντός ύλης… Αλλά είπαμε: «τίποτα δεν μαθαίνει κανείς στο σχολείο» …

“… Ψυχαὶ ἐφήμεροι, ἀρχὴ ἄλλης περιόδου θνητοῦ γένους θανατηφόρου. Οὐχ ὑμᾶς δαίμων λήξεται, ἀλλ’ ὑμεῖς δαίμονα αἱρήσεσθε. Πρῶτος δ’ ὁ λαχὼν πρῶτος αἱρείσθω βίον ᾧ συνέσται ἐξ ἀνάγκης. Ἀρετὴ δὲ ἀδέσποτον, ἣν τιμῶν καὶ ἀτιμάζων πλέον καὶ ἔλαττον αὐτῆς ἕκαστος ἕξει. Αἰτία ἑλομένου· θεὸς ἀναίτιος”

“Ψυχές εφήμερες, αρχίζει μία άλλη περίοδος για το θνητό γένος που καταλήγει στο θάνατο. Δε θα επιλέξει εσάς ο δαίμονας, αλλά εσείς θα διαλέξετε το δαίμονά σας. Όποιος κληρωθεί πρώτος, πρώτος να διαλέξει το είδος της ζωής με το οποίο αναγκαστικά θα ζήσει. Η αρετή δεν εξουσιάζεται. Ανάλογα με την εκτίμηση ή την περιφρόνηση που θα της δείξει ο καθένας θα έχει μεγαλύτερο ή μικρότερο μερίδιο απ’ αυτή. Η ευθύνη ανήκει σ’ εκείνον που κάνει την εκλογή. Ο θεός είναι έξω από την ευθύνη”

〉 ⇒ Ποιος είναι αυτός ο αναιδής που βρίζει την Ευρώπη και απλώνει τα σάλια του πάνω στη στεγνή μας τύχη Ελλάδα;

⇒ Το ξαναγράφω (28/06/2015) εάν αληθεύει ότι ο Τσίπρας αποδέχεται όλες τις προτάσεις των δανειστών. Άτιμη (ΑΤΜ) ιστορία ως φάρσα. Αλλά είπαμε: «τίποτα δεν μαθαίνει κανείς στο σχολείο» … Ο εξευτελισμός μιας πατρίδας:

Και όταν οι νικητές Σπαρτιάτες επέβαλαν του όρους τους, η προπαγάνδα (διαχείρισης της κατάστασης) έφτασε στο απόγειό της: Οι Αθηναίοι γκρέμιζαν τα τείχη με πολλή προθυμία υπό τους μουσικούς ήχους αυλητρίδων, θεωρώντας ότι εκείνη η ημέρα  ήταν αρχή της ελευθερίας της Ελλάδας.

⇒ Δύο αναφορές στον Κ. Παλαμά: Προφήτης στο “δωδεκάλογο του γύφτου” στο παρακάτω απόσπασμα (από τον Προφητικό). Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Α΄Γενικού Λυκείου, σ. 413.  Αλλά είπαμε: «τίποτα δεν μαθαίνει κανείς στο σχολείο» …

Μες τις παινεμένες χώρες, Χώρα  
παινεμένη, θα ‘ρθει κι η ώρα,  
και θα πέσεις, κι από σέν’ απάνου η Φήμη  
το στερνό το σάλπισμά της θα σαλπίσει  
σε βοριά κι ανατολή, νοτιά και δύση.  
Πάει το ψήλος σου, το χτίσμα σου συντρίμι.  
Θα ‘ρθει κι η ώρα· εσένα ήταν ο δρόμος  
σε βοριά κι ανατολή, νοτιά και δύση,  
σαν το δρόμο του ήλιου· γέρνεις· όμως  
το πρωί για σε δε θα γυρίσει.  
Και θα σβήσεις καθώς σβήνουνε λιβάδια  
από μάισσες φυτρωμένα με γητειές·  
πιο αλαφρά του περασμού σου τα σημάδια  
κι από τις δροσοσταλαματιές·  
θα σε κλαιν’ τα κλαψοπούλια στ’ αχνά βράδια  
και στα μνήματα οι κλωνόγυρτες ιτιές.  
……………………………………………  
Και θα φύγεις κι απ’ το σάπιο το κορμί,  
ω Ψυχή παραδαρμένη από το κρίμα,  
και δε θά’ βρει το κορμί μια σπιθαμή  
μες στη γη για να την κάμει μνήμα,  
κι άθαφτο θα μείνει το ψοφίμι,  
να το φάνε τα σκυλιά και τα ερπετά,  
κι ο Καιρός μέσα στους γύρους του τη μνήμη  
κάποιου σκέλεθρου πανάθλιου θα βαστά.  
Όσο να σε λυπηθεί  
της αγάπης ο Θεός,  
και να ξημερώσει μιαν αυγή,  
και να σε καλέσει ο λυτρωμός,  
ω Ψυχή παραδαρμένη από το κρίμα!  
Και θ’ ακούσεις τη φωνή του λυτρωτή,  
θα γθυθείς της αμαρτίας το ντύμα,  
και ξανά κυβερνημένη κι αλαφρή,  
θα σαλέψεις σαν τη χλόη, σαν το πουλί,  
σαν το κόρφο το γυναικείο, σαν το κύμα,  
και μην έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί  
να κατρακυλήσεις πιο βαθιά  
στου Κακού τη σκάλα,  
για τ’ ανέβασμα ξανά που σε καλεί  
θα αιστανθείς να σου φυτρώσουν, ω χαρά!  
Τα φτερά,

τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα!

⇒ Κωστής Παλαμάς, απόσπασμα από την ποιητική συλλογή “Η πολιτεία και η μοναξιά”:

Η Πολιτεία λωλάθηκε, κι απόπαιδα τα κάνει

το Νου, το Λόγο, την Καρδιά, τον Ψάλτη, τον Προφήτη·

κάθε σπαθί, κάθε φτερό, κάθε χλωρό στεφάνι,

στη λάσπη. Σταύλος ο ναός, μπουντρούμι και το σπίτι.

Από θαμπούς ντερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους

κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται.

Χαρά στους χασομέρηδες! Χαρά στους αρλεκίνους!

Σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.

Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα,

ραγιάδες έχεις, μάννα γη, σκυφτούς για το χαράτσι,

κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα,

των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.

Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι,

Και Μαμμωνάδες βάρβαροι, και χαύνοι λεβαντίνοι·

Λύκοι, κοπάδια, οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι

Κι οι χαροκόποι αδιάντροποι, και πόρνη η Ρωμιοσύνη!

30/06/2015

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΠΑΡΧΙΩΤΙΚΟ ΛΑΪΚΙΣΜΟ:

⇒ Δεκαετίες τώρα η χώρα κλείνεται αυτάρεσκα σε μία καταστροφική εσωστρέφεια απαξιώνοντας συστηματικά και προοδευτικά, μέσα από τα λεγόμενα αναλυτικά προγράμματα, την ανθρωπιστική Παιδεία. Το αποτέλεσμα είναι ότι το τελικό προϊόν-πολίτης του ελληνικού σχολείου απεχθάνεται την καλλιέργεια της σκέψης και της πολιτικής συναλληλίας. Μένει πρωτόγονα μακριά από τον κριτικό σεβασμό στην άποψη του άλλου. Ο νεοελληνικός αυτός επαρχιωτισμός γιγαντώθηκε στο χώρο της Εκπαίδευσης και με τη βολική ανοχή της εκπαιδευτικής κοινότητας στις υποκινούμενες μαθητικές καταλήψεις των σχολείων. Με το έτσι θέλω πετυχαίνεις πράγματα. Οι νόμοι είναι μενού α λα καρτ. Το ίδιο συνέβη και σε άλλες πλευρές του μικροελλαδικού βίου. Μεγαλωμένη η κοινωνία μας στην αυτάρεσκη μικρότητά της, ορκίζεται στην ιστορία της, στον πολιτισμό της, στο πρόσφατο παρελθόν της. Τα αγνοεί όμως όλα βλακωδώς. Αποδέχεται ως εγγενή την αδιαφάνεια και τον παραγοντισμό. Με αυτό τον τρόπο, από τη μεταπολίτευση και μετά, υποβλήθηκε και καλλιεργήθηκε στη συνείδηση της κάθε νέας γενιάς ένα, περιχαρακωμένο στην αντίθεση με τους άλλους, “εμείς” που αδυνατεί να αναχθεί σε θεώρηση των ευρύτερων πολιτισμικών και γεωπολιτικών συνόλων. Κατάντησε ως εκ τούτου αυτονόητο η Ελλάδα (το λίκνο, ναι, της Ευρώπης) να θεωρεί την Ευρώπη μέσα από μία νεοοθωμανική αντίληψη: αυτοί μας χρωστούν και όχι εμείς. Όπως οι εξ ανατολών γείτονές μας εννοούσαν κάποτε την ένταξή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως εκτουρκισμό της Ευρώπης, το ίδιο και εμείς, ως εθισμένα νεοοθωμανικά αποκλώναρα, κατανοούμε τη Ευρώπη μόνον ως εξελληνισμένο χώρο της καθ΄ημάς κουτσαβάκικης μαγκιάς. Η σοβούσα κρίση φαντάζει επομένως ως νομοτέλεια. Είναι ώρα να ξεφύγουμε για πάντα από αυτή την αυτοκαταστροφική δίνη. Πριν μας ρουφήξει τελεσίδικα η μαγευτική για την ιδιοσυγκρασία μας αλλά ατυχώς δυστυχούσα, αντιδημοκρατική και επικίνδυνη Ανατολή.

Δευτέρα, 29/06/2015

⇒ Θέλουμε την Ευρώπη, μένουμε στην Ευρώπη, είμαστε Ευρώπη. Το πολιτικό και κοινωνικό ευρωπαϊκό κεκτημένο της χώρας είναι η κιβωτός του μέλλοντος μας.  Όταν άνθρωποι εξαθλιωμένοι της Ανατολής έρχονται στην Δύση, εμείς δεν μπορούμε να αυτοκτονήσουμε πηγαίνοντας στην Ανατολή. Τώρα που καταρρέουν γύρω μας χάρτινοι πολυκαιρισμένοι μύθοι δεκαετιών, έρχεται η ώρα να το αποφασίσουμε τελεσίδικα και αμετάκλητα. Να μην αφήσουμε κανέναν να κάνει κατάληψη στο αύριο των παιδιών μας. 

⇒ Από το λόγο του τότε πρωθυπουργού της Ελλάδας Κ. Καραμανλή κατά την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα το 1979, στις 28 Μαΐου στο Ζάππειο Μέγαρο. Από το Βιβλίο Έκφραση-Έκθεση της  Γ΄Λυκείου. Αλλά είπαμε: «τίποτα δεν μαθαίνει κανείς στο σχολείο» …

“Η Ελλάς από σήμερα αποδέχεται οριστικά την ιστορική πρόκληση και την ευρωπαϊκή της μοίρα. Διατηρώντας την εθνική μας ταυτότητα, έχουμε εμπιστοσύνη και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Έχουμε την απόφαση να είμαστε όλοι Ευρωπαίοι, όπως θα έλεγε ο Τσώρτσιλ, και όλοι Έλληνες, όπως θα έλεγε ο Σέλλεϋ. Γιατί, όπως έγραψε ο Ισοκράτης, “Έλληνες δεν είναι εκείνοι που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, αλλά όλοι εκείνοι που υιοθέτησαν το πνεύμα το κλασικό”

⇒”εις τοιαύτην κατάστασιν του έθνους, φυσικά οι δημαγωγοί και οι δημοκόλακες είναι πολλοί”:

[Απάνθισμα επιστολών Αδαμαντίου Κοραή, εκδίδοντος Ιακώβου Ρώτα, εν Αθήναις 1839, σ.112]

 ⇒ Οι πολιτικοί κρίνονται  όχι κυρίως από αυτά που έκαναν αλλά περισσότερο από αυτά που δεν έκαναν. Έκφραση-Έκθεση για το Λύκειο, Θεματικοί κύκλοι.  Αλλά είπαμε: «τίποτα δεν μαθαίνει κανείς στο σχολείο» …  

“… τα λάθη των πολιτικών δεν είναι πάντοτε φανερά, διότι πολλά από αυτά δεν είναι πράξεις αλλά παραλείψεις. Ο πολίτης μπορεί εύκολα να αντιληφθεί τις πράξεις των πολιτικών και να τις κρίνει ως σωστές ή εσφαλμένες με βάση τα δικά του κριτήρια. Οι παραλήψεις όμως δεν είναι τόσο εύκολα αντιληπτές και η κρίση περί αυτών δεν είναι τόσο εύκολη. Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι στην πολιτική ζωή οι παραλείψεις είναι συχνά πιο σημαντικές από τις πράξεις.” [Θ. Π. Λιανός]