Η ανάρτηση του κ. Μόσιαλου

Εκτιμώ βαθύτατα τον κ. Μόσιαλο, τόσο για την επιστημονική του κατάρτιση, όσο και για τις υπό το πρίσμα της λογικής ψύχραιμες δημόσιες παρεμβάσεις του για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Κάνει καλό στον τόπο. Η εκτίμησή μου αυτή δεν μειώνεται ποσώς από την -τουλάχιστον ατυχή και αναποτελεσματική, κατά την άποψή μου- ανάρτηση στο προφίλ του στο φβ ενός χιουμοριστικού σκίτσου θρησκευτικού περιεχομένου. Ήταν αναμφίβολα μια κακιά στιγμή που προσέβαλε βαθύτατα πολλούς χριστιανούς, σε εκρηκτική μάλιστα χρονική συγκυρία. Παρά το διφορούμενο νόημα στη σύντομη φράση της ανάρτησης («συμβαίνουν και αυτά»), είναι αλήθεια ότι και εγώ ενοχλήθηκα. Μέχρις εδώ όμως. Δεν θα μπω τροχονόμος ούτε στις σκέψεις αλλά ούτε και στις θρησκευτικές πεποιθήσεις κανενός. Αγαπάτε αλλήλους. Καλό είναι πάντως τα δημόσια πρόσωπα να οσμίζονται τις ευαισθησίες του κόσμου. Γράψτε απλώς ένα λαθάκι – έτσι το βλέπω. Και η Ιερά Σύνοδος, κακώς ασχολήθηκε. Η άγαρμπη ανάρτηση του κ. Μόσιαλου δεν τα καταφέρνει να πείσει τους ήδη για τα εμβόλια αποφασισμένους και ξερόλες. Δυστυχώς όμως, η επίσημη διοίκηση της ελλαδικής εκκλησίας τούς δίνει αχρείαστη τροφή.

Θα πω και κάτι άλλο. Η «εύθυμη» αυτή ανάρτηση του κ. Μόσιαλου απέδειξε το εύρος της ανεκτικότητας στο Χριστιανισμό. Δεν είναι όλες οι κοινωνίες αθώες. Στα λόγια, προφανώς και μπορεί ο καθένας να λέει ό,τι θέλει, να καταδικάζει ή να επαινεί, όπως θέλει. Κοιτάξτε όμως. Δεν έχουμε στις μέρες μας τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον κανενός σατιρικού περιοδικού που προσέβαλε τον Χριστό (και υπάρχουν πολλά, ζωή να έχουν) ούτε έγιναν βομβιστικές επιθέσεις, αποκεφαλισμοί ή αιματοκυλίσματα του τύπου «Μέγας εί Κύριε» αντί «Αλλάχ ακμπάρ». Υπό αυτό το πρίσμα, η ανάρτηση του κ. Μόσιαλου τα κατάφερε να υπενθυμίσει μια πραγματικότητα, άσχετη με τον αρχικό υγειονομικό της στόχο. Για όποιον θέλει να δει.

Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Σχολιάστε

Ράδιο αρβύλα

Αποφεύγω συστηματικά να διαβάζω λεπτομέρειες από ειδεχθή εγκλήματα, όπως ανθρωποκτονίες ή σεξουαλικές διαστροφές, ιδίως όταν τα θύματα είναι γυναίκες. Με συγκλονίζουν. Αρκούμαι ντροπιασμένος στους φοβερούς τίτλους των ΜΜΕ, τα οποία δίνουν την εντύπωση πολλές φορές ότι το απολαμβάνουν. Δεν θέλω να μπαίνω σε λεπτομέρειες, για να μη βυθίσω τη σκέψη μου σε ανήμπορη αηδία και οργή. Δεν μπορώ όμως να το χωνέψω αμάσητο ότι οι υπόλοιποι τρεις τιμητές του “ράδιο αρβύλα” δεν ήξεραν για την αρρωστημένη συμπεριφορά και τα αίσχη του τέταρτου συνεργάτη τους, ο οποίος συνειδητά διαπόμπευσε ερωτική του σύντροφο. Το λέω, γιατί η θεματολογία της εκπομπής, η προσέγγιση περιπτώσεων δήθεν σάτιρας, τα πονηρούλικα, οι κουβέντες των συνεργατών για την προετοιμασία, δεν είναι δυνατόν να μην έδωσαν ποτέ την ευκαιρία στους άλλους να καταλάβουν τα εσώψυχα του καθενός και το ποιόν του. Είναι θέμα πρακτικής. Αλλά και έτσι να είναι, θεωρώ ότι τα όρια της συγκεκριμένης εκπομπής ήταν τέτοια, ώστε να καλύπτονται τα πάντα υπό τη δικαιολογία του αστείου, του γαργαληστικού χαβαλέ. Αυτό σημαίνει ότι ήταν ντε φάκτο διευρυμένης ηθικής ανοχής. Τέχνη σου λέει. Πώς να υποψιαστείς τότε; Θέλεις πραγματικά να υποψιαστείς ή κρύβεσαι πίσω από την τυπικότητα της πληροφορίας; Η έλλειψη πληροφόρησης όμως, η άγνοια που εκ των υστέρων επικαλείσαι, δεν σε επισκέπτεται ανέξοδα. Απαιτεί να μπαίνουν όρια και φραγμοί στην επαγγελματική καθημερινότητα, ώστε να διατηρούνται μάτια και αυτιά ανοικτά. Θέλει γερή προπόνηση, με επιλογές αρχών. Το ότι οι “κανακεμένες αρβύλες” έσπευσαν εκ των υστέρων να υποστηρίξουν οικονομικά τη γυναίκα, θύμα του αισχρού συνεργάτη τους, δεν σημαίνει ότι παραδίδονται και αμόλυντοι στη συνείδηση του αξιοπρεπούς ανθρώπου. Άποψή μου.

Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Ετικέτες: , , , , , | Σχολιάστε

Η απόλυση του εκπαιδευτικού

Είναι παντελώς απαράδεκτη η συμπεριφορά του εκπαιδευτικού να χτυπήσει μαθήτρια – σύμφωνα βεβαίως με το βίντεο που δόθηκε στη δημοσιότητα. Η επιβολή ποινής είναι αυτονόητη. Ο εκπαιδευτικός απολύθηκε, σε μία εντυπωσιακή διαδικασία φαστ τρακ. Αλλά, και πάλιν αλλά:

1. Ο εκπαιδευτικός κλήθηκε, άραγε, προηγουμένως σε απολογία;

2. Οι μαθητές έδωσαν λόγο για τις κλωτσιές και τις καρεκλιές προς τον δάσκαλό τους ή απλά επιβραβεύτηκαν με την τιμωρία του;

3. Ερευνήθηκαν αιτίες και αποτελέσματα;

4. Ακούστηκαν όλες οι πλευρές;

5. Δόθηκαν εξηγήσεις;

6. Απασχόλησε τους αρμοδίους η παράνομη και παντελώς αυθαίρετη βιντεοσκόπηση από μαθητές στην τάξη εν ώρα μαθήματος;

7. Πότε αποφασίστηκε ότι τέτοιου είδους βιντεοσκοπήσεις αποτελούν ντε φάκτο τεκμήριο;

8. Επιβλήθηκαν ποινές για το αναποδογύρισμα του αυτοκινήτου του εκπαιδευτικού;

9. Ασχολήθηκε με την υπόθεση ο διευθυντής του σχολείου και ο τοπικός διευθυντής Δευτεροβάθμιας;

10. Ενημερώθηκε ο Σύμβουλος παιδαγωγικής ευθύνης;

11. Η ΟΛΜΕ ποια θέση έχει, ενδιαφέρεται;

12. Οι συνδικαλιστικές παρατάξεις, τι λένε;

13. Ο σύλλογος γονέων, τι σκέφτεται;

14. Το υπουργείο, γιατί έδειξε τέτοια σπουδή;

15. Απορίες πολλές, για να καταλαβαίνω πολύ καλά την καινούργια παραλλαγή του ευαγγελικού “ἀπόλυσον τούς ὄχλους … “.

Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Ετικέτες: , , , | Σχολιάστε

Η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού

[Για την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού στους άνω των εξήντα. Αύριο κάνω την τρίτη δόση]

Γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό έχουν ξεπεράσει προ πολλού τα όριά τους. Άνθρωποι σβήνουν καθημερινά. Η επιστήμη, μας δείχνει εδώ και ένα χρόνο το δρόμο με τα εμβόλια. Έχουν εξαντληθεί όλες οι μορφές, οι τρόποι και τα μέσα πειθούς. Όλος ο κόσμος βρίσκεται σε πόλεμο, αλλά κάποιοι επιμένουν να μην καταλαβαίνουν, τινάζοντας στον αέρα τις όποιες προσπάθειες να νικηθεί η πανδημία. Εδώ δεν είμαστε μοναχικοί αναχωρητές, με δικαιώματα κατά πώς νομίζουμε, αλλά κοινωνικά αλληλοεξαρτώμενα όντα. Όσοι κλαίνε προκαταβολικά για το “εκατοστάρικο των συνταξιούχων”, κατά βάθος προεξοφλούν -μπορεί και να επιθυμούν- ότι θα το πληρώσουν, με το να μην κάνουν το εμβόλιο. Θα διαψευσθούν. Μερικές φορές πρέπει να παίρνουμε και το συντομότερο δρόμο για τον εγκέφαλο. Εννοείται ότι θα εξαιρεθούν όσοι των 60 πλας έχουν ιατρικά θέματα και δεν θα πρέπει να εμβολιαστούν. Η υποχρεωτικότητα έγκειται στις συνέπειες που θα έχει κανείς, εάν δεν κατανοήσει τη σοβαρότητα της ανάγκης για προστασία της δημόσιας υγείας. Τα περί διχασμών είναι κουβέντες από εκείνους που δεν ένιωσαν ποτέ, τι σημαίνει πραγματικά διχασμός. Εκτός και εάν διχαζόμαστε, επειδή πληρώνουμε πρόστιμο, όταν δεν φοράμε κράνος. Όταν αποδειγμένα ο κίνδυνος για την υγεία μας από πτώση είναι ασυγκρίτως μεγαλύτερος από το εμβόλιο… Δεν μας καθίζει όμως ο τροχονόμος υποχρεωτικά το κράνος στο κεφάλι! Όποιος θέλει. Αλλιώς, το χέρι στην τζέπη. Το ίδιο και με τον εμβολιασμό. Ο κόσμος χωρίζεται στους αντιεμβολιαστές (όχι στους ανεμβολίαστους!) και στους υπόλοιπους. Οι υγειονομικοί δηλαδή, τι είναι; Ρόμποκοπ;

Σε ένα πράγμα διαφωνώ με την κυβέρνηση. Άργησε.

Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Ετικέτες: , , , | Σχολιάστε

Εάν η κινδυνολογία είχε εμβόλιο…

Ανοίγουν και πάλι τα σχολεία τη Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου. Τώρα θυμάμαι τους περυσινούς δικαιολογημένους φόβους μας, πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς, για την πανδημία. Θυμάμαι όμως και τις κουβέντες για την επικείμενη καταστροφή που θα έφερνε τα πάνω κάτω. Περίπου τα ίδια ακούω και διαβάζω από μερικούς και φέτος.  Επαναλαμβάνεται η ίδια καταστροφολογική πρόβλεψη για ένα θέμα παγκόσμιο. Η απώλεια της ψυχραιμίας είναι κακός σύμβουλος. Εάν η κινδυνολογία του παραλογισμού είχε εμβόλιο, θα αποκτούσαμε σίγουρα προ πολλού ανοσία. Επειδή όμως ένα τέτοιο εμβόλιο δεν πρόκειται να υπάρξει, πρέπει να πάρουμε άλλα μέτρα.  Τα μέτρα λοιπόν που παίρνει κάθε χώρα είναι η συνισταμένη κρατικών, οικονομικών και κοινωνικών μεταβλητών που μετρούν κέρδη και ζημιές για τη ψυχοσωματική υγεία του συνολικού πληθυσμού. Επιθυμητές ιδεατές κοινωνίες, οικονομίες και κράτη δεν χτίζονται εν μιά νυκτί. Γι’ αυτό πρέπει να προσέχουμε όλοι μας.

Διαβάζω και ξαναδιαβάζω τα μέτρα για το άνοιγμα των σχολείων, προσπαθώντας να αφομοιώσω το κατά δύναμιν. Έχω ένα κόμπο στο στομάχι. Αναμφίβολα, όλοι ανησυχούμε. Φέτος η κατάσταση είναι όντως διαφορετική. Είναι πράγματι πολύ πιθανόν με το άνοιγμα να έχουμε μεγάλη έξαρση κρουσμάτων, αφού ο ιός πλέον δεν κάνει διακρίσεις. Θα γίνονται και ασυγκρίτως περισσότερα τεστ. Ας ακούσουμε τη λογική των αριθμών -ως το συντομότερο δρόμο για τον εγκέφαλο- και ας εμβολιαστούμε, εάν δεν το έχουμε κάνει ήδη, για να περάσουμε με συντριπτικές πιθανότητες επιτυχίας τον μονόδρομο αυτής της δοκιμασίας. Ας εφαρμόσουμε με ευλάβεια τα υγειονομικά πρωτόκολλα. Με έλεγχο του εαυτού μας. Είναι αστείο να συζητείται και να ζητείται «ασφαλές» δήθεν άνοιγμα σχολείων. Δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα, ούτε μπορούμε να μπούμε όλοι σε προσωπική θερμοκοιτίδα. Η πανδημία προφανώς δεν υπογράφει συμβόλαιο με κανέναν. Με την εμπειρία της τηλεκπαίδευσης την περυσινή χρονιά, όσοι μιλάμε συνέχεια με γονείς, καταλαβαίνουμε τι σημαίνει για την οικογένεια διά ζώσης σχολείο.

Εύχομαι σε όλο τον μαθητόκοσμο και στους συναδέλφους μια υγιή, δημιουργική σχολική χρονιά σε πνεύμα ηρεμίας, αγάπης, αλληλοβοήθειας και αισιοδοξίας.

Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Ετικέτες: , , | Σχολιάστε

Στο Αφγατηγανιστάν

Αναφέρομαι στα ανθρώπινα δικαιώματα και στον τρόπο υπεράσπισής τους από εμάς τους “πολιτισμένους”. Εννοώ ότι η ειλικρίνεια του δυτικού πολιτισμού έχει ηττηθεί πολύ πριν από το Αφγανιστάν, όσον αφορά τον τρόπο υποστήριξης των γυναικών που έχουν αυστηρούς ισλαμιστές Μουσουλμάνους συζύγους και ζουν σε χώρες της Δύσης. Πράγματι, η δημοκρατία ούτε εισάγεται, ούτε εξάγεται. Αναφέρω ένα από τα πολλά παραδείγματα. Κρυβόμαστε πίσω από το σεβασμό δήθεν στην κουλτούρα και στον πολιτισμό του άλλου. Τι άλλο από ήττα είναι να βλέπεις στην παραλία από τη μια τον άντρα ισλαμιστή να απολαμβάνει το μπάνιο του και από την άλλη τη γυναίκα του -ή εν πάση περιπτώσει κάποια από τις γυναίκες του- να είναι καλυμμένη στον αφόρητο καύσωνα από πάνω μέχρι κάτω με σεντόνια, να τηγανίζεται, να μην μπορεί να μπει η δύστυχη στη θάλασσα για να δροσιστεί, επειδή προφανώς δεν της επιτρέπεται, αλλά όμως να υποχρεώνεται να περιμένει τον αρσενικό αφέντη; Μάρτυρες πολλών τέτοιων μεσαιωνικών σκηνών έχουμε γίνει όλοι μας κατ’ επανάληψη, όχι μόνο στην παραλία. Και σιωπούμε, με θλίψη μεν, αλλά όμως σιωπούμε. Δυστυχώς συμβιβαζόμαστε. Δεν παραβιάζονται μήπως εδώ, μπροστά στα μάτια μας, τα ανθρώπινα δικαιώματα; Δεν ασκείται ολοφάνερη δημόσια βία εναντίον των γυναικών; Μια κουβέντα είναι να ζητάμε επανάσταση του γυναικόκοσμου. Ούτε προσφέρει καμία δικαιολογία η σκέψη ότι πολλές γυναίκες δεν αντιδρούν. Και επειδή τυπικά δεν μπορεί να επέμβει κανένας εισαγγελέας, η ήττα γίνεται έτσι ακόμα μεγαλύτερη και πιο βαθιά, για να μας λερώνει συνεχώς τα ένοχα και υποκριτικά τρίσβαθα. Η Καμπούλ θα βρίσκεται αιωνίως μέσα μας, εάν δεν απαιτήσουμε ως κοινωνίες, να θεσμοθετηθεί διά νόμου, όσοι ζουν στη Δύση να σέβονται έμπρακτα τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ισότητα των δύο φύλων. Ίσως με δεσμευτική δήλωση κατά την άφιξη, με προειδοποίηση για κυρώσεις, σε περίπτωση παράβασης. Συγκεκριμένα πράγματα. Αυγά πρέπει να σπάσουν για να γίνει ομελέτα. Όχι πολιτικά παραχαϊδέματα. Δεν είναι όλες οι κουλτούρες και οι πολιτισμοί το ίδιο. Μερικοί είναι απολίτιστοι. Μήπως και καταφέρουμε, στον αγώνα Δύση εναντίον Ανατολής να μη γράψει ο πίνακας τελικό σκορ 0-1.

Δημοσιεύθηκε στη Uncategorized | Ετικέτες: , , , , , | Σχολιάστε