Από τα Ίμια στα Οίμια!

«Η  Ίμια» του 1996 (όπως οι πολιτικοί μας έλεγαν και γραφόταν κατά κόρον στον τύπο της εποχής) έγινε αργότερα «τα Ίμια», αφού πρόκειται περί δύο μικρών βραχονησίδων – οι Τούρκοι τα λένε «Καρντάκ». Κλίνεται ή δεν κλίνεται; Και ενώ δεν είναι αδόκιμο να αναφερθούμε την κρίση των Ιμίων, προφανώς και δεν υπάρχει “το Ίμιο” (σε ενικό αριθμό).

Ποια είναι η ετυμολογία της λέξης; Δύσκολο να πει κανείς και ασαφές. Συχνά πιθανολογείται ότι πρόκειται περί παραφθοράς του «Λιμνιά», ένα όχι σπάνιο όνομα που συναντάται και για άλλα μικρά νησιά. Λέγεται επίσης ότι μπορεί ακριβώς αυτή η ονομασία να καταγράφηκε σε έναν ξένο χάρτη κακώς ως «Imia» και με την ελληνική αντιγραφή να προέκυψαν τα «Ίμια». Σε κάθε περίπτωση, όλα αυτά δείχνουν ότι υπήρχαν και εποχές που κανείς δεν έδινε σημασία σε δύο «μικρούς» βράχους.

Εμένα όμως μου ήρθε μια φλασιά ως προς την ετυμολογία, βοηθούντος και του Τριωδίου, το οποίο διανύουμε!

Με δεδομένο ότι η Ελλάδα -εδώ και είκοσι δύο χρόνια- στην πράξη εκδιώχτηκε από την περιοχή, χωρίς να μπορεί να κάνει τίποτα, παρά μόνον σε κάθε πρόκληση των γειτόνων να αναπέμπει θρηνώδεις εκκλήσεις και αστείους παλληκαρισμούς (κινούμενη μεταξύ υποταγής και εθνικισμού) προτείνω τα Ίμια να γράφονται ως «Οίμια». Ακριβώς, όπως ο Αδάμ εκδιώχτηκε από τον Παράδεισο και εν θρήνω κέκραγεν οίμοι («αλίμονο», ψάλλεται αύριο Κυριακή της Τυρινής, στο ιδιόμελο των Αίνων). Οίμια, τα νησάκα των θρήνων δηλαδή. Από τα Ίμια στα Οίμια.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

Απάντηση